Église Saint-Georges, Neogotische kerk in het 5e arrondissement van Lyon, Frankrijk

De Église Saint-Georges is een neogotische kerk in de oudste wijk van Lyon. Het stenen gebouw heeft een hoge centrale toren, decoratieve glas-in-loodvensters en een gevel versierd met gesneden figuren die het een markant uiterlijk geven.

Sacerdos stichtte hier in de 6e eeuw een kerk gewijd aan de heilige Eulalia, beschadigd tijdens de Saraceense invallen van de 8e eeuw en rond 800 hersteld door Leidrade, die haar aan de heilige Georgius wijdde. De Johannieters vestigden zich in 1315 in het aangrenzende klooster, en Humbert de Beauvoir herstelde de kerk in 1492. Na de gedeeltelijke instorting van de toren in 1796 bouwde Pierre Bossan haar vanaf 1842 in neogotische stijl opnieuw op, voltooid in 1848.

De kerk is gewijd aan Sint-Joris van Lydda. Sinds 1988 wordt er de mis gevierd volgens de Lyonese ritus, een plaatselijke variant van de Romeinse liturgie, door priesters van de Priesterbroederschap Sint-Petrus; in 2006 keerde de parochie terug naar het bisdom. Binnen toont een gepolychromeerd houten altaarstuk uit de 16e eeuw de Kroning van de Maagd.

De kerk bevindt zich in het hart van de oudste wijk en is gemakkelijk bereikbaar te voet. Bezoekers moeten stil zijn tijdens diensten en passende kleding dragen, omdat dit een actieve gebedruimte is.

In 1989 vertrouwde kardinaal Albert Decourtray de kerk toe aan de Priesterbroederschap Sint-Pieter, die er de mis vierde volgens de Lyonese ritus, op grond van het motu proprio Ecclesia Dei van 1988. In oktober 2006 werd de parochie weer diocesaan, bediend door voormalige priesters van de broederschap die tot het aartsbisdom waren toegetreden.