Bay of Navarino, Natuurlijke baai in Messenië, Griekenland

De Baai van Navarino is een kleine, diepe inham van de Ionische Zee in Messenië, aan de zuidwestkust van de Peloponnesos, die door land bijna volledig van open water is afgesloten. Het eiland Sfaktiria sluit haar in het westen af als een enorme golfbreker en laat in het noorden de smalle doorvaart Sikia en in het zuiden een bredere doorgang open. Pylos ligt aan de zuidoever; het Nieuwe fort van Navarino (Neokastron) bewaakt de zuidelijke ingang, het Oude (Palaeokastron) de noordelijke.

Op 20 oktober 1827 versloeg een gecombineerd Brits, Frans en Russisch eskader in de baai de Osmaans-Egyptische vloot van Ibrahim Pasja tijdens de Griekse Revolutie. De slag verzekerde de Griekse onafhankelijkheid van het Ottomaanse Rijk. Er zijn massagraven: Russen op Sfaktiria, Britten op Chelonisi en Fransen op het eilandje Pylos.

De naam Navarino zou volgens een hypothese teruggaan op de Avaren die zich in de streek vestigden. De naam van de baai is ook verbonden met het antieke Pylos, zetel van de mythische koning Nestor die Homerus in de Odyssee beschrijft; de moderne stad Pylos, gesticht in 1828, nam die naam over.

De baai is bereikbaar via twee kanalen: een brede zuidelijke ingang en de noordelijke Sikias-passage, beide bieden bescherming tegen Middellandse-Zeewinden. Bezoekers moeten zich bewust zijn van wisselende wateromstandigheden en lokale stromingen.

Sfaktiria, het eiland dat de baai afschermt, was in 425 v.Chr. toneel van een veldslag tijdens de Peloponnesische Oorlog. Vandaag herbergt het een massagraf van Russische zeelieden die sneuvelden in de zeeslag van 1827, een van de drie gedenkgraven aan de oevers van de baai.