Davelis Cave, Archeologische grot op de Berg Penteli, Griekenland

De grot van Davelis opent in een oude marmergroeve op de berg Penteli, waar beitel- en wigsporen op de rotswanden bewaard zijn. De ingang is een brede, onregelmatige boog; binnen loopt een grote hellende kamer 112 meter lang en tot 40 meter breed. Bij de mond staat een dubbele kerk: de zuidelijke kapel van Sint-Spiridon is in de rots uitgehouwen, de noordelijke kapel van Sint-Nicolaas is uit metselwerk met een kleine koepel gebouwd.

De grot ligt in de groeve Spilia, in de oudheid ontgonnen voor het Pentelische marmer van het Parthenon; op de wanden zijn nog beitel- en wigsporen te zien. Bij de ingang verrees tussen de 10e en 12e eeuw in twee fasen een dubbele kerk, met fresco's uit de eerste helft van de 13e eeuw. De naam komt van de rover Christos Davelis, die de overlevering aan de grot verbindt zonder bewijs.

De naam van de grot komt van de 19e-eeuwse rover Christos Davelis, zonder bewijs; de oudere naam Amomon verwijst naar kluizenaars die „Amomoi” werden genoemd en zich op de Pentelikon vestigden. De dubbele kerk bij de ingang, Agios Spiridon in de rots uitgehouwen en Agios Nikolaos van metselwerk, bewaart 13e-eeuwse fresco's; het portret van Michael Choniates, bisschop van Athene, ging naar het Byzantijns en Christelijk Museum.

De grotingang ligt op ongeveer 700 m op de zuidwestelijke helling van de berg Penteli, bereikbaar via een steil pad; er is geen openbaar vervoer naar de site, dus regel privévervoer. Het interieur is een grote kamer van 112 m lang en tot 40 m breed met verticale schachten, dus neem een zaklamp mee en let op uw voeten. De dubbele kerk bij de ingang is het meest toegankelijke deel.

De grot ligt in de Spilia-groeve, waarvan het Pentelische marmer werd gebruikt voor het Parthenon en andere klassieke gebouwen van Athene. De uitgehouwen wanden tonen nog sporen van beitels en wiggen, en een deel van het oude geplaveide pad waarlangs blokken op sleden naar beneden werden getrokken, is bewaard. De Engelse reiziger Edward Dodwell bezocht de plek op 22 juni 1805 en noteerde achtergebleven zuiltrommels.