Melissani Cave, Ondergrondse meergrot in Karavomylos, Griekenland

De locatie bevat een ondergronds meer van ongeveer 40 meter breed en 36 meter lang, gevuld met turkoois water. Een grote ronde opening in het kalksteen plafond laat natuurlijk licht binnen dat schittert op het wateroppervlak en de vochtige rotswanden verlicht.

De grot werd in 1951 herontdekt, toen Giannis Petrocheilos op het eilandje in het meer een hellenistische lamp vond. De opgravingen van Spyridon Marinatos in 1963, tijdens de aanleg van de kunstmatige tunnel, leverden drie reliëfplaatjes op, een schijf met Pan die de syrinx bespeelt omringd door dansende nimfen, een Pan-beeldje, drie lampen en aardewerk. De vondsten wijzen op een cultus van Pan en de Nimfen in de 4e en 3e eeuw v.Chr.

Voor de naam Melissani bestaan drie verklaringen: de nimf Melissanthe, die volgens een mythe zich in het meer van het leven beroofde nadat Pan haar afwees; een herderin met dezelfde naam die in de grot viel toen ze een verdwaald schaap zocht; en het land van de Melissae bij Homerus. De grot heette ook grot van de Nimfen, en Pan en de Nimfen werden hier in de 4e en 3e eeuw v.Chr. vereerd.

Bezoekers stappen in kleine roeiboten die door gidsen over het water worden gestuurd om de hele grot te bekijken. De belichting is het best tussen mei en september wanneer de zon rond het middaguur bijna recht naar beneden schijnt door de opening in het plafond.

Het water van het meer is brak, met een verhouding zoet tot zout van ongeveer 5:1. Een kleurproef uit 1963 door Viktor Maurin en Josef Zötl toonde aan dat een deel bij de katavothres bij Argostoli de grond in gaat en hier weer naar buiten komt, terwijl de rest van de berg Ainos en Agia Dynati komt.