Abteikirche Niederaltaich, Kloosterkerk in Niederalteich, Duitsland

De Abteikirche Niederaltaich is een driebeukige hallenkerk van negen traveeën, drie in het koor en zes in het schip. De gotische kern werd van 1724 tot 1727 door Johann Michael Fischer barok verbouwd. De westgevel heeft twee torens: de zuidertoren werd in 1698 voltooid door Carlo Antonio Carlone, de noordertoren in 1730-1735 toegevoegd. De lichte gevel staat boven een rood pannendak, en de rechtertoren draagt een wijzerplaat.

De abdij werd in 741 gesticht door Hertog Odilo van Beieren en bevolkt door monniken van Reichenau. Over de eeuwen groeide het uit tot een belangrijk religieus en cultureel centrum in de regio.

De kerk is gewijd aan de heilige Mauritius en draagt sinds 1931 de titel basilica minor, verleend door paus Pius XII. In 1918 keerde de kloostergemeenschap terug, en de kerk dient weer als abdijkerk en sinds 1803 als parochiekerk van Niederalteich.

De kerk staat in het kloostercomplex aan de Mauritiushof 1a in Niederalteich, dicht bij de Donau. Na de bliksembrand van 1813 werden de twee barokke uivormige torens vervangen door de eenvoudige piramides die er nu staan; de barokke zijkapellen aan het schip en de noordelijke kruisgang werden afgebroken, maar aanzetsporen wijzen nog de gewelven aan.

De twee torens zijn niet origineel: na de blikseminslag van 7 maart 1813, waarbij de torens uitbrandden, verving men de barokke uivormige bekroningen door de huidige piramides. De noordtoren kwam pas in 1730-1735 tot stand, in navolging van de zuidtoren die Carlo Antonio Carlone in 1698 voltooide.