Kinderheim, Weeshuis en architecturaal erfgoedmonument in de wijk Neuhausen, München, Duitsland.

Het St. Marien-Ludwig-Ferdinand-Kinderheim is een neobarok complex van drie vleugels tussen de Roman-, Lachner-, Renata- en Winthirstraat. De noordvleugel wordt gedomineerd door een torenachtige poort met schilddak, en boven de hoofdingang staat een grote Madonna met Kind in de stijl van de beeldhouwschool van Weilheim. Een 27 meter lang zuidelijk gebouw van één verdieping met schilddak en mezzanine verbindt met de centrale kapel, die op een twee verdiepingen tellende basis met een hoge dakruiter staat.

Het gebouw werd ontworpen tussen 1885 en 1892 door architect Emanuel von Seidl en opgericht als St. Marien-Ludwig-Ferdinand-Kinderheim voor wezen. De instelling handhaafde haar oorspronkelijke doel meer dan een eeuw lang en kreeg later bescherming als erfgoedmonument.

De naam verbindt twee beschermheren: prinses María de la Paz van Beieren, in 1885 gewonnen, en haar echtgenoot prins Ludwig Ferdinand, die in 1890 het jongenshuis op zich nam. Hun dochter prinses Pilar zette die taak voort na hun dood in 1946 en 1949. De vroegere kapel werd onttrokken aan de eredienst en kreeg een verlaagd plafond voor oudertraining.

Het complex beslaat het blok tussen de Roman-, Lachner-, Renata- en Winthirstraße in Neuhausen; de hoofdingang met madonnareliëf zit in de noordvleugel aan de straatkant. Het is een werkend kindertehuis met internaatsschool van de Blindeninstitutsstiftung, dus gebouwen en terrein zijn niet te bezoeken. Gevels en poortgebouw bekijkt men vanaf de openbare weg.

Boven het hoofdportaal bevindt zich een grote Madonna met Kind in de stijl van de beeldhouwschool van Weilheim. Het complex had ook een eigen wasserij, strijkerij, schoenmakerij en bakkerij, zodat het tehuis grotendeels in zijn eigen onderhoud voorzag.