Kirche, Parochiekerk in Ochsenfurt, Duitsland

Sint-Andreas is een laatgotische hallenkerk met een hoge vierkante toren van grijsbruine ruwe steenblokken op de noordoosthoek, bekroond door een steile donkere spits met hoekpinakels. Bij de top zitten twee zwarte wijzerplaten met witte Romeinse cijfers boven paren smalle boogopeningen. Links sluit een wit gebouw met donkeromlijste ramen aan, rechts het schip met spitsboogvensters; aan de voet van de toren staat een stenen ruiterbeeld.

De toren in de noordoosthoek is afkomstig van een in 1288 gewijd bouwwerk en vertoont romaanse en vroeggotische vormen. Schip en koor werden in de tweede helft van de 14e eeuw gebouwd; in de 17e eeuw kreeg de toren zijn gekanteelde rand en puntige spits. In 1736 werd aan de zuidoosthoek een Johannes-Nepomukkapel aangebouwd, die de vroegere sacristie omsluit.

St. Andreas ligt aan de Fränkisch-Schwäbischer Jakobsweg van Würzburg naar Ulm, en de parochie wordt gedeeld met de naburige Michaelskapelle. Binnen vallen het houten beeld van de heilige Nicolaas in het zuidelijk zijschip, rond 1510 toegeschreven aan Tilman Riemenschneider, en de stenen Driekoningengroep aan de noordpijlers uit het begin van de 15e eeuw op.

Het is het beste om de openingstijden vooraf na te gaan, aangezien de kerk een actieve aanbiddingsplaats is die op bepaalde momenten gesloten kan zijn. De centrale ligging in Ochsenfurt maakt het gemakkelijk bereikbaar te voet vanuit het stadscentrum.

In de toren hangen vijf klokken, waarvan vier het hoofdgelui vormen. De grootste, de ongeveer 2.700 kilogram zware Bürgerglocke, werd in 1518 gegoten door de Würzburgse meester Hans Neuber en is het grootste bewaarde werk van zijn hand; slechts 27 Neuberklokken overleefden de Tweede Wereldoorlog.