Chapel St. Michael, Middeleeuws kerkgebouw in Marburg, Duitsland.

Kapel Sint-Michael is een middeleeuwse kerkgebouw in Marburg met gotische kenmerken zoals puntdaken, gewelfde ramen en steenwerk uit verschillende periodes. Het interieur toont gedetailleerde vakmanschap door gesneden stenen en decoratieve elementen die laten zien hoe bouwers deze plek hebben ontworpen.

De Duitse Orde bouwde de kapel in 1268, en zij werd dat jaar voor het eerst vermeld in een oorkonde van aartsbisschop Werner von Eppstein van Mainz; de wijding volgde op 30 april 1270 door Dietrich von Wierland. Na de Reformatie ging zij over naar de stad Marburg en verviel tot ruïne, die als hooi- en houtopslag diende. De restauratie begon in 1583 met steun van de Marburgse professor Petrus Nigidius; de huidige dakconstructie en het dakruitertje dateren uit die tijd.

In de volksmond heet de kapel „Marburger Michelchen“. Van 1476 tot 1526 hield het Marburgse Rozenkransbroederschap er zondagse diensten, en tot de Reformatie diende ze ook als hospitaalkapel. De klok, die met een touw in het schip wordt geluid, moest vanaf 1653 luiden voor de diensten in de parochiekerk, nadat haar klok in de Dertigjarige Oorlog was vernield.

De kapel staat ten westen van de Elisabethkirche op een kleine verhoging onder de Augustenruhe, boven de kruising van de Elisabethstraße en de Ketzerbach, en is bereikbaar via de Friedrich-Siebert-Weg. De ingang ligt aan de zuidzijde; de noorddeur is dichtgemetseld. De vloer bestaat uit ongelijke steen met oude grafplaten, dus let op waar u loopt.

De klok van de kapel werd vanaf 1653 uitgeleend: nadat de klok van de parochiekerk in de Dertigjarige Oorlog was verwoest, luidde deze voor de diensten daar. Een touw in het schip laat bezoekers hem nog luiden. Het dakruitertje van 1583 met welsche kap werd in 2020 voor circa 250.000 euro gerestaureerd.