Schlosskirche Haigerloch, Parochiekerk op rotsachtige uitloper, Haigerloch, Duitsland

De Schlosskirche Haigerloch, ook St. Trinitatis genoemd, is een parochiekerk gebouwd van 1584 tot 1609 in postgotische stijl, met gotische vormen die toen niet meer gangbaar waren. Binnen heeft ze naar binnen getrokken steunberen, zijkapellen, een westelijke dubbele tribune met vorstenloge en een lager koor met driekantige sluiting, buiten de as van het schip. De toren op de noordwesthoek staat op hoger rotsniveau en kreeg in 1748 een achthoekige klokkenverdieping en een uiendak.

Graaf Christoph von Hohenzollern en zijn echtgenote Katharina gaven opdracht tot de kerk, die tussen 1584 en 1609 door Hans Stockher en Martin Schill in postgotische vormen werd gebouwd. Na schade in de Dertigjarige Oorlog liet prins Joseph Friedrich haar in 1748 barokiseren, waarbij de toren een achthoekige klokkenverdieping en een uiendak kreeg. Restauraties volgden in 1905-1907, 1956 en 2013-2015.

De kerk is nog steeds de katholieke parochiekerk van Haigerloch, gewijd aan de Heilige Drievuldigheid. Twee houtsnijwerk portretbeelden op de noordelijke schipzuilen tonen gezichten op Haigerloch en Sigmaringen en herinneren aan de stichter graaf Christoph en de vernieuwer vorst Joseph. Het hoogaltaar, in 1609 gewijd, is een zeldzaam veelvoudig renaissance-retabel met meer dan 60 houten beelden van Virgil Moll.

De kerk staat op een rotsrichel boven Haigerloch; de toren bezet de noordwesthoek van het schip op een hoger rotsniveau. Door de bodemgesteldheid is het koor uit de as van het schip geschoven, waardoor het interieur niet symmetrisch is. Direct onder de kerk ligt het Atomkeller-Museum.

Vlak onder de rots waarop de kerk staat, bevindt zich een oude kelder die tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog werd gebruikt als geheim laboratorium voor kernsplijting. Deze ondergrondse ruimte is nu toegankelijk als het Atomkellermuseum en vertelt een verhaal dat maar weinigen in verband zouden brengen met de kerk erboven.