Wallfahrtskirche St. Maria Himmelfahrt, Katholieke bedevaartskerk in Burghausen, Beieren, Duitsland

Maria Königin des Rosenkranzes is een barokke centraalbouw op de Marienberg boven Burghausen, gebouwd van 1760 tot 1764 door metselaar Franz Alois Mayr. De plattegrond is een ingeschreven Grieks kruis van 24,65 m lang, 23,20 m breed en 21,28 m hoog, met twee concave torens en platte koperen tentdaken. De westelijke opgang heeft vijf reeksen van tien treden, ontleend aan het rozenkransgebed.

Een kapel op de Marienberg is al gedocumenteerd in 1145/1146, toen een cisterciënzerklooster van Schützing naar Raitenhaslach werd verplaatst; in 1203 droeg aartsbisschop Eberhard II van Salzburg de parochie over aan het klooster. Een op 7 augustus 1244 gewijde kerk werd in 1398 uitgebreid, en de bedevaart groeide nadat Landshuter dominicanen in 1627 een rozenkransbroederschap stichtten. Abt Emanuel II legde op 27 september 1760 de eerste steen; de Trostberger marktmeeselaar Franz Alois Mayr bouwde haar, en aartsbisschop Sigismund von Schrattenbach wijdde haar op 1 mei 1765. Na de secularisatie was zij in 1806 voor de sloop bestemd, maar het bezoek van kroonprins Ludwig in 1812 verzekerde het behoud; op 15 januari 1815 werd zij als filiaalkerk weer voor de eredienst opengesteld.

De plafondfresco's zijn van Johann Martin Heigl, een leerling van Johann Baptist Zimmermann, en alle zijn aan het rozenkrans-thema gewijd. Het koepelschilderij verbindt vier taferelen: de kerk als schip, een vuurtoren, een tuin en de hemelpoort. De zijfresco's tonen de geheimen van de vreugdevolle rozenkrans.

De westelijke opgang is een trap van vijf reeksen van elk tien treden, gemodelleerd naar de tientallen van de rozenkrans; de trapwangen dragen omgekeerde romaanse pilasters met bollen. De kerk staat op de Marienberg boven Burghausen en wordt omringd door een begraafplaats. In het stadsmuseum van Burghausen wordt een houten bouwmodel van de kerk van omstreeks 1759/1760 bewaard, met de geplande hoge torenbekroningen.

In het stedelijk museum van Burghausen bewaart men een houten model van de kerk van omstreeks 1759/1760, ongeveer 81 cm hoog. Het toont de geplande hoge torenbekroningen en, na het wegnemen van de westgevel, het volledige interieur: hoogaltaar, oratoria en preekstoelen in drie dimensies, met de plafondfresco's zichtbaar via een spiegel.