St. Willehad, Groß Grönau, Lutherse kerk in Groß Grönau, Duitsland.

St. Willehad is een eenbeukige bakstenen kerk uit het midden van de 13e eeuw. Het kastvormige koor, kort voor 1230 gedateerd in de vroege gotiek, heeft een kruisribgewelf beschilderd met vierkanten en ruiten, hoeklisenen, een fries en een gevel met blinde motieven en een oostelijke drieling van vensters. Het schip van drie traveeën heeft vier stevige steunberen; een vakwerk-westtoren met achtzijdige spits werd tussen 1698 en 1705 toegevoegd.

Groß Grönau verschijnt als „Gronowe“ in het Ratzeburgse tiendregister van 1230, toen het nog tot de parochie Krummesse behoorde; kort daarna werd het een zelfstandige parochie. De bakstenen kerk werd midden 13e eeuw gebouwd, met het koor met rechte sluiting gedateerd in de vroege gotiek, kort voor 1230. Het kruisgewelf van het schip stortte in de nacht van 18 juni 1737 in; daarna werden de buitenmuren verhoogd en kwam er een vlakke houten balkenzoldering.

De kerk is genoemd naar Willehad, de zendeling uit de 8e eeuw die in 788 de eerste bisschop van Bremen werd. Het oostelijke zuidraam naast de kansel toont acht wapens en huismerken van vroegere eigenaren van het landgoed Tüschenbek, gedateerd 1607, 1608 en 1664, bekroond door het gilde-embleem van de Stecknitz-schippers. Het westelijke noordraam werd op Eeuwigheidszondag 1955 geschonken ter nagedachtenis aan de oorlogsslachtoffers, met de wapens van Oost- en West-Pruisen, Pommeren, Lauenburg en Lübeck.

De kerk staat op een vlak terrein in Groß Grönau, ten zuiden van Lübeck; de westtoren ligt aan de straat en het koor met de oostelijke drielingvensters bevindt zich aan de andere kant. Het zuidportaal van het koor opent in een jonger voorportaal. Binnen zijn het vlakke houten balkenplafond en de inrichting van 1934 te zien; de 17 in dat jaar herontdekte wijdingkruisen zitten nog op de muren.

Bij de restauratie van 1934 werden 17 wijdingkruisen herontdekt en hersteld; oorspronkelijk waren het er waarschijnlijk 18, twaalf in het schip en zes in het koor. De oudste, vermoedelijk gotische laag van het kruis op de oostelijke koorwand verschilt in vorm en kleur van de huidige uitvoering.