St. Johanniskirche, Gotische kerk in Petersdorf, Fehmarn, Duitsland.

De St. Johanniskirche is een kerk met een ruwe grijze stenen toren bekroond door een steile donkere spits en een schip van rode baksteen onder een rood pannendak. De bakstenen zijmuur heeft hoge spitsboogvensters met licht stenen maaswerk, en op de rechterhoek staat een ronde traptoren met kegeldak. De toren is meer dan 60 meter hoog, de hoogste van Fehmarn.

De Sint-Johanneskerk werd in het eerste derde van de 13de eeuw gebouwd als tweebeukige laatromaans kerk. Rond 1300 was een uitbreiding tot vier beuken gepland, maar alleen de zuidbeuk en een gotisch koor werden uitgevoerd. In 1856 veranderde een als „hoogst barbaars” omschreven restauratie het interieur, dat oorspronkelijk wit bepleisterd was zoals in Burg en Landkirchen.

De kerk is genoemd naar Johannes de Doper, patroon van de parochie Westerkirchspiel op Fehmarn. De rijkdom van de boeren van het eiland blijkt uit de inrichting: talrijke epitafen vullen het interieur, de oudste die van Jürgen Rauert, die in 1633 op 49-jarige leeftijd stierf; zijn renaissancelijst omsluit een kopie naar Hans von Aachens gravure van de Graflegging van Christus.

De kerk is geopend voor bezoeken overdag, en regelmatige bezoekgelegenheden zijn beschikbaar door het telefoonnummer 04371 3341 te bellen voor vragen. Het bevindt zich in Petersdorf en is toegankelijk voor bezoekers die de eilandkerken van Fehmarn verkennen.

Het oudste stuk inventaris is de doopvont van Gotlandse kalksteen uit de bouwtijd van de kerk; ze staat nu in een soort doopkapel in het zuidschip, van waaruit men het altaar niet ziet. Erboven hangt een achthoekig doopdeksel uit 1779 met een zegenende Christus, geschonken door kamerheer Hans Lafrentz en zijn vrouw Anna, geboren Mackeprang, die ook kansel en altaar lieten vernieuwen.