St. Nikolai, Lutherse kerk in Bobritzsch-Hilbersdorf, Duitsland.

St. Nikolai is een langgerekte zaalkerk met een westtoren waarvan de onderste verdiepingen uit de 14e eeuw dateren. De muren zijn van gepleisterd breuksteen met hoge rondboogvensters en een driezijdige sluiting. Binnen overspant een vlak tongewelf met sjabloonschildering de ruimte, die aan drie zijden wordt omgeven door tweelaagse galerijen met krachtige balusterborstweringen; de door zuilen gedragen preekstoel is in de noordelijke galerij ingebouwd.

De kern van de kerk is middeleeuws; de onderste verdiepingen van de westtoren vertonen vormen uit de 14e eeuw. In 1710 volgde een ingrijpende verbouwing, vooral van het interieur, en in 1902/1903 nogmaals grote wijzigingen: het vroegere kruisdak en de hoge dakruiter werden vervangen door een koperen bekroning. Restauraties vonden plaats in 1966 en 1979. Het orgel werd in 1716 door Gottfried Silbermann gebouwd en in 1915/1916 door Julius Jahn & Sohn verbouwd.

De kerk is gewijd aan Sint-Nicolaas, wiens legenden het altaar van 1521 vullen: de eerste transformatie toont hem bij de redding van de drie dochters van een verarmde edelman, van drie ter dood veroordeelde soldaten, en als patroon van schippers en bakkers. Op het kerkhof staan een oorlogsmonument voor de gevallenen van de Eerste Wereldoorlog, soldatengraven en een grafkelder.

De kerk staat in Oberbobritzsch, een deel van Bobritzsch-Hilbersdorf in het district Mittelsachsen. Het omliggende kerkhof is als geheel beschermd en omvat ook de ommuring, een oorlogsmonument voor de gesneuvelden van de Eerste Wereldoorlog, soldatengraven, een grafkelder en een gereedschapshuis. De gemeente hoort bij het kerkdistrict Freiberg van de Evangelisch-Lutherse Kerk van Saksen; voor een bezoek aan het interieur wendt men zich tot het kerkelijk bureau.

Het Silbermann-orgel van 1716 werd in 1915/1916 door Julius Jahn & Sohn verbouwd: schuifladen werden vervangen door kegelladen en de mechanische tractuur door een pneumatische. Eule Orgelbau Bautzen wijzigde het in 1946 en Wilhelm Rühle in 1980; in 2001 bracht Georg Wünning de dispositie weer dichter bij die van 1916 en hergebruikte het pijpwerk van Jahn. De stemming staat op a1 = 441 Hz.