Industriepalast Brandenburger Straße 14; 16a; 16b, Kantoor- en handelsgebouw in Leipzig, Duitsland

De Industriepalast is een vijf verdiepingen tellend kantoor- en bedrijfscomplex in gewapend beton op een scherphoekig perceel waar de Dohnanyistraße uitmondt in de Brandenburger Straße, aan de westrand van het Graphisches Viertel in Leipzig. De kunststenen gevel wordt geleed door tussen de vensters aangeduide pilasters, met daarboven een golflijn als horizontaal element; de portiekomlijstingen bevatten elk twee mannenhoofden. De 150 meter lange vleugel aan de Brandenburger Straße telt 29 vensterassen en wordt bekroond door een golvende geveltop met vlechtornament en een dakkoepeltje.

De bankier Martin Samuel Kroch gaf rond 1900 opdracht tot de bouw voor zijn in 1877 opgerichte bank en had in 1910 het terrein bij het in aanbouw zijnde Hauptbahnhof verworven. In de literatuur worden twee architecten genoemd, Heinrich Rust en Anton Käppler; na ongeveer twee jaar bouwen werd het gebouw in 1913 ingewijd ter gelegenheid van de Internationale Bouwvakbeurs in Leipzig. De familie Kroch werd in 1938 onteigend; vanaf 1956 zetelde hier de VEB Stadtpelz, met circa 500 werknemers de leidende bontconfectieonderneming van de DDR.

Het gebouw vertoont architectonische elementen uit de vroege industriële moderniteit met gebogen fronton en torens die het straatbeeld bepalen. Deze ontwerpkenmerken weerspiegelen de ambities van de industrie in Leipzig en maken het gebouw een getuige van die tijd.

Het gebouw staat dicht bij het Centraal Station van Leipzig aan de Brandenburger Straße en is zichtbaar vanaf de straat. Bezoekers moeten weten dat het een in gebruik zijnde bedrijfsgebouw is en niet overal toegankelijk.

De naam van het gebouw komt van de oorspronkelijke functie als verhuurd kantoor- en bedrijfscomplex, niet van fabricage. Vanaf 1956 was hier de VEB Stadtpelz gevestigd, een bontconfectiebedrijf met ongeveer 500 werknemers en de grootste in de DDR, later onderdeel van het Kombinat Brühlpelz.