Stadtkirche Unser lieben Frauen, Gotische kerk in Mittweida, Duitsland.

De Stadtkirche Unser lieben Frauen is een laatgotische hallenkerk van bepleisterd breuksteenmetselwerk, met drie schepen en vier traveeën en verschillende netgewelfvormen. Het tweeschepige koor sluit met zeven zijden van een twaalfhoek; het lagere noordelijke koorzijschip, overgenomen van de voorganger, heeft stenen tribunes. De westtoren met torenwachterskamer werd 1516–1522 nieuw gebouwd.

De kerk werd voor het eerst in 1303 gedocumenteerd en beleefde een keerpunt na een brand in 1450, waarbij alleen de sacristie onveranderd bleef. De daaropvolgende wederopbouw bepaalde het gebouw voor eeuwen.

De kerk is ook bekend als St. Marien Mittweida en behoort tot de parochie Mittweidaer Land van de Evangelisch-Lutherse Kerk van Saksen. Het driedelige altaarstuk van 1661, gemaakt door Valentin Otte en Johann Richter uit Meissen, toont in de predella een reliëf van het Laatste Avondmaal en in een middennis een Ecce-homo-figuur, geflankeerd door evangelistenfiguren voor geschilderde illusionistische architectuur.

De kerk staat op een versterkt kerkhof hoog boven de stad, bereikbaar vanaf de noord- en westzijde. Vanaf de buitenkant van de muur openen zich in de helling verschillende overwelfde ondergrondse graankelders en in de rots gehouwen gangen, die dienden voor opslag van graan en gereedschap of als schuilplaats. De westtoren, herbouwd van 1516 tot 1522, bevat een torenwachterskamer.

Ondergrondse gewelven en grotten omgeven het terrein onder en rond het gebouw, die ooit voor graanopslag werden gebruikt. Deze verborgen ruimten tonen hoe de kerk centraal stond in de voedselveiligheid en bescherming van de gemeenschap gedurende eeuwen.