Kriminalgericht Moabit, Strafrechtbank in Moabit, Duitsland

Het Kriminalgericht Moabit is een neobarok gerechtsgebouw aan de Turmstraße, gebouwd in 1902–1906 naar ontwerpen van Paul Thoemer en Jean Fasquel. De lichte stenen gevel loopt 210 meter langs de straat, met rode pannendaken, dakkapellen en twee torens van 60 meter met groene koperen koepels. Binnen leidt een trappenhal van lichtgrijze steen met gebeeldhouwde balustrades en een klok boven de middenboog naar 21 gerechtszalen.

De eerste strafrechtbank van Moabit, ontworpen door Heinrich Herrmann met August Busse, werd tussen 1877 en 1881 gebouwd aan de Rathenower Strasse en op 15 september 1881 in gebruik genomen. De straatvleugels raakten zwaar beschadigd in de Tweede Wereldoorlog en werden in 1953 gesloopt, maar het boogvormige cellenblok aan de achterzijde bleef bewaard. Het huidige gebouw A aan de Turmstrasse verrees in 1902–1906 naar plannen van Paul Thoemer en Jean Fasquel, met 21 rechtszalen, en was het eerste elektrisch verlichte gebouw van Berlijn.

Boven de hoofdingang aan de Turmstraße staat in het schild een Justitia van zandsteen; een tweede Justitia in de boog van de middenhal heft twee vingers van haar rechterhand op voor de eed, met de spreuk „Die Wahrheit weist den Eintretenden den Weg“. In hof C verwijst het opschrift „Die Sonne bringt es an den Tag“ naar Adelbert von Chamisso's sprookje uit 1827, verschenen in de verzameling van de gebroeders Grimm.

Het complex telt meer dan twaalf binnenplaatsen en 17 trappenhuizen; volg de gemarkeerde ingangen om bij de rechtszalen te komen. Niet alle delen zijn openbaar toegankelijk. Het adres is Turmstraße 91; de voorlopige hechtenis van Moabit grenst aan het terrein aan Alt-Moabit 12a.

De twee torens zijn 60 meter hoog en de gevel aan de Turmstraße is 210 meter lang. In binnenplaats C staat de inscriptie „Die Sonne bringt es an den Tag“, vermoedelijk ontleend aan het sprookje van Adelbert von Chamisso uit 1827 in de verzameling van de gebroeders Grimm; een exacte verklaring is niet gevonden.