Stadtkirche Vaihingen an der Enz, Gotische kerk in Vaihingen an der Enz, Duitsland

De Stadtkirche Vaihingen an der Enz is een laatgotische basiliek van lichtbeige en crèmekleurige steenblokken onder een steil bruin pannendak. Op de toren staat een donkere, meerdelige spits met een wijzerplaat en een klein gouden ornament. Onder de dakrand liggen vier kleine spitsboogvensters; de lagere gevel heeft twee hoge spitsboogvensters met donker maaswerkglas, een rond venster met drielobbig maaswerk en een boogportaal. Binnen dragen tien achthoekige zuilen een ongewoon hoog middenschip.

De eerste steen van de huidige kerk werd op 2 augustus 1513 gelegd op de plaats van een drieschepige Mariakapel met toren uit de 13e eeuw. Een brand in 1618 verwoestte het interieur; Heinrich Schickhardt herbouwde het in 1619 in opdracht van hertog Johann Friedrich van Württemberg. Een stadsbrand op 17 augustus 1693 liet alleen de muren staan; de restauratie volgde van 1698 tot 1701 onder Johann Christoph Hegelmayer.

De kerk is een station op de Heinrich-Schickhardt Cultuurroute van de Raad van Europa, genoemd naar de bouwmeester die haar in 1619 weer opbouwde. Pas midden 19e eeuw werd de naam Marienkirche, kerk van Onze-Lieve-Vrouw, vervangen door Stadtkirche. De vroegere Peterskirche, oorspronkelijk de parochiekerk van de stad, diende later als begraafplaatskerk en daarna als gymnastieklokaal.

Bezoekers kunnen de kerk op weekdagen meestal binnengaan om de architectuur en interieurdetails te bekijken. Weekends en diensten zijn doorgaans drukker, dus rustigere momenten zijn beter voor een ontspannen bezoek.

De kerk is een station op de Heinrich-Schickhardt Culturele Route van de Raad van Europa, genoemd naar de bouwmeester die het interieur na de brand van 1618 herstelde. Schickhardt plaatste de kansel op de middelste van de vijf noordelijke zuilen, met galerijen aan drie zijden en alle banken daarop gericht.