Rathaus Offenbach an der Queich, Cultureel erfgoedmonument in Offenbach an der Queich, Duitsland.

Het Rathaus Offenbach an der Queich was een twee verdiepingen tellend gebouw met een skelet van gewapend beton, in 1977–1979 gebouwd naar plannen van de Landauer architect Eduard Arnold: twee licht verschoven rechthoekige volumes, verbonden door een drie verdiepingen hoge ontsluitingszone met trappenhuis en later toegevoegde lift. De bijna vierkante, dwars geplaatste raadszaal met opvallende betonlamellen bij de ramen bepaalde het beeld vanaf de Rathausplatz. Betonreliëfs van Karl-Heinz Deutsch sierden de ingang, de hal van de raadszaal en de vloer daarvan. In het voorjaar van 2026 is het gebouw gesloopt.

Nadat de Verbandsgemeinde Offenbach an der Queich in 1971 was gevormd, was het bestuur voorlopig ondergebracht in een gebouw aan de Mozartstraße. De Landauer architect Eduard Arnold won de wedstrijd voor het nieuwe raadhuis, dat van 1977 tot 1979 werd gebouwd. In augustus 2016 werd het gebouw vanwege zijn pop-art-elementen en architectuur uit de jaren 1970 tot monument verklaard, maar drie dagen later gaf de district autoriteit toestemming voor de sloop; het werd vervangen door een nieuw gebouw dat in juli 2022 werd ingewijd en in het voorjaar van 2026 werd gesloopt.

De kunst maakte deel uit van het ontwerp: beeldhouwer Karl-Heinz Deutsch maakte de betonreliëfs bij de ingang, in de voorruimte van de raadszaal en op de vloer daarvan, en ontwierp de fonteinbeeld op het door architect Eduard Arnold ingerichte Rathausplatz. In 1993 werd onder de raadszaal een trouwzaal ingebouwd.

Het stadhuis ligt centraal in het dorp en is gemakkelijk te voet bereikbaar, met bewegwijzering die de weg aangeeft. Bezoekers moeten tijdens de werkuren komen wanneer het personeel aanwezig is en de servicebalies bezet zijn.

Het gebouw is in het voorjaar van 2026 gesloopt, nadat in juli 2022 de nieuwe nieuwbouw van 6,5 miljoen euro was ingewijd. Architect Eduard Arnold en beeldhouwer Karl-Heinz Deutsch lieten het in augustus 2016 als monument aanwijzen, maar de districtsraad gaf drie dagen later toestemming voor de sloop; de betonreliëfs van Deutsch moesten bewaard blijven.