Japanese garden, Japanse tuin in Bad Langensalza, Duitsland.

De Japanse tuin in Bad Langensalza, Kōfuku no niwa (Tuin van de Gelukzaligheid) geheten, is een moderne wandeltuin op een rechthoekig perceel van ongeveer 120 bij 60 meter. De noordelijke helft bevat een droge tuin van het karesansui-type met licht grind dat in lijnen is geharkt en twee kleine eilanden in de vorm van een kraanvogel en een schildpad; de zuidelijke helft omringt een vijver met een stenen lantaarn met plat dak om de sneeuw te bekijken, een zigzagbrug over irissen, een kersentuin en een bamboebos.

In 1999 zocht Bad Langensalza een tuinthema voor zijn kuurgasten, en het idee van een Japanse tuin ontstond. In het najaar van 2001 begon de bouw van het gebouwencomplex; in het najaar van 2002 ontwierp landschapsarchitecte Silke Hasskerl-Schilling, die ervaring in Japan had, de tuin. In augustus 2002 opende hij als Kōfuku no niwa, de Tuin van de Gelukzaligheid.

De tuin draagt de naam Kōfuku no niwa („tuin van gelukzaligheid“); onder die naam vinden tijdens de opening van maart tot oktober seizoensfeesten plaats: Hanami voor de kersenbloesem in april, een sprookjesfeest in juni en Tanabata in juli. In december 2025, buiten het seizoen, verlichtte een eerste „Verre-Oosterse lichtpoëzie“ de tuin met wisselende kleuren, twee videoprojecties en muziek.

De tuin is open van maart tot oktober en kan te voet worden verkend met over het algemeen toegankelijke paden. Bezoekers moeten van plan zijn om tijdens het daglicht te verkennen en comfortabele wandelschoenen te dragen, omdat er meerdere paden en stenen bruggen over de vijvers zijn.

De zigzagbrug over het westelijke derde deel van de vijver is een yatsubashi, een brugtype genoemd naar zijn acht planken, met irissen langs de zijkanten. In de azaleatuin staat bovendien een zittende stenen Boeddha, door Bad Langensalza gewonnen bij een stedenwedstrijd en eigenlijk ongebruikelijk in Japanse tuinen; rechts ervan staan drie oude bonsai uit de stadsverzameling.