Synagogue in Bielefeld, Synagoge in Bielefeld, Duitsland.

De Synagoge in Bielefeld is een gebouw uit het begin van de 20e eeuw met karakteristieke architectonische kenmerken van die periode. De binnenkant was ontworpen om ongeveer 800 mensen in de gebedsruimte te herbergen.

De Oude Synagoge werd in 1904/05 gebouwd naar een ontwerp van Eduard Fürstenau, die in 1902 een architectuurwedstrijd won met een neobyzantijns ontwerp; de eerste steen werd gelegd op 18 mei 1904 en de inwijding vond plaats op 20 september 1905. Zij verving de synagoge uit 1847 aan het Klosterplatz, die te klein was geworden voor een gemeenschap van meer dan 1100 leden. In de nacht van 9 op 10 november 1938 werd de synagoge tijdens de novemberpogrom door nationaalsocialisten geplunderd en in brand gestoken; de brandruïne werd vanaf november 1939 afgebroken.

De gemeenschap die de synagoge liet bouwen telde meer dan 1.100 leden in 250 huishoudens; de diensten op hoge feestdagen werden al lange tijd in gehuurde ruimtes gehouden omdat de synagoge van 1847 aan het Klosterplatz te klein was geworden. Het nieuwe gebouw bood plaats aan 450 mannen en 350 vrouwen, en het Toragordijn werd geweven door de Bielefeldse kunstenares Gertrud Kleinhempel.

De locatie bevindt zich in het centrum van Bielefeld en is te voet bereikbaar vanuit het stadscentrum. Het is handig om vooraf te checken of bezoeken op bepaalde tijden mogelijk zijn of of rondleidingen worden aangeboden.

De brand van de synagoge werd gefilmd door amateurfilmer Gustav Wittler; dat bewaarde filmdocument is een van de weinige opnamen van een brandende synagoge tijdens de pogroms van 9 november 1938 en is te zien in het Jüdisches Museum Berlin en het United States Holocaust Memorial Museum. Kleurendia's van de brandende koepel maakte hobbyfotograaf Hans Asemissen, die vlakbij aan de Turnerstraße woonde.