Eisenach Main Cemetery, Cultureel erfgoed begraafplaats in Eisenach, Duitsland.

De Hoofdbegraafplaats van Eisenach is een begraafterrein in de stad met grasvelden, boomrijke paden en talrijke stenen monumenten uit verschillende perioden. Het terrein toont een verscheidenheid aan grafmarkeringen die verschillende architectuurstijlen en vakmanschapstechnieken weerspiegelen.

De hoofdbegraafplaats van Eisenach werd op 19 juni 1868 ingewijd als vervanging van de Oude Begraafplaats, die in de 16de eeuw ten zuiden van de oude stad was aangelegd en vol was geraakt. In 1896 herontwierp Otto Sckell het terrein volgens tuinbouwkunstige principes. De historische graven en de kapel met de grafkelder van de familie Eichel-Streiber werden in 1993 beschermd.

Hier werd vanaf 1867 een joodse afdeling aangelegd, met de eerste begrafenis op 31 maart 1868; in 1916 waren er vijf gravenrijen, een nieuwer deel telt meer dan tachtig grafstenen. Vijf gedenkperken herinneren aan slachtoffers van oorlogen en tirannie, onder wie 321 mensen die omkwamen bij de luchtaanvallen op Eisenach.

De begraafplaats beslaat 118.119 m² op de zuidelijke helling van de Wartenberg, ten noorden van de oude binnenstad van Eisenach. De paden volgen een geometrisch en axiaal symmetrisch patroon, met de kapel met crematorium in het midden als vast oriëntatiepunt. Het joodse gedeelte ligt binnen het terrein; vijf grafcomplexen herdenken slachtoffers van oorlog en dictatuur, onder wie 321 mensen die omkwamen bij de luchtaanvallen op Eisenach.

Het terrein bevat grafmarkeringen gemaakt met ambachtelijke technieken uit twee eeuwen, van traditionele steenhouwwerk tot moderne inscriptiemethoden. Deze verscheidenheid maakt de begraafplaats een openbaar archief van begrafenispraktijken en lokale ambachtstradities.