Schloss Oppenweiler, Waterkasteel in Oppenweiler, Duitsland

Schloss Oppenweiler is een gebouw van breuksteen op het grootste van de twee eilanden in de Schloss-See, opgezet als een ongelijkzijdige achthoek met langere voor- en achterzijden. De drie niveaus zijn een lagere begane grond, een hoofdverdieping met de raadszaal aan de noordzijde en een mezzanine-achtige tweede verdieping. Aan de voorzijde staat een zuilenportiek met balkon, en een stenen brug verbindt het eiland met de westoever.

Rond 1575 stond hier een waterburcht met een vakwerkgebouw, ringmuur en boerderij. In 1782 gaf Franz Georg Sturmfeder von Oppenweiler de Heidelbergse bouwmeester Johann Andreas von Traitteur opdracht een nieuw slot te ontwerpen; Georg Jakob Schwicker leidde de bouw van de eerste steenlegging in mei 1783 tot de voltooiing in 1784, waarbij het oude kasteel op delen van het keldergewelf na werd afgebroken. Gebreken noopten tot reparaties in 1854, en in 1939 werd het slot het gemeentehuis van Oppenweiler.

De naam van het kasteel komt van de familie Sturmfeder von Oppenweiler, wier wapen op het hek van het balkon van het zuilenportiek is aangebracht. De familie liet in 1804 in de tuin ook een grafmonument plaatsen ter nagedachtenis aan Maria Charlotte Sturmfeder von Oppenweiler.

Het kasteel staat op het grotere eiland in de Schloss-See, bereikbaar via een stenen brug vanaf de westoever met de vroegere bijgebouwen. Een pad loopt rond het meer en langs de buitenrand van het park. Sinds begin jaren 2020 geeft een helling naast de treden een trapvrije toegang tot het gebouw.

De ontwerper van het park, Friedrich Ludwig von Sckell, kreeg in 1790 opnieuw opdracht van de familie Sturmfeder om hun Kellergarten in Dirmstein aan te leggen. De tuin bevatte oorspronkelijk een achthoekig gebouw dat als boomkwekerij diende. Een pad loopt rond het meer en langs de buitenrand van het park.