St. Albanus und Leonhardus, Neogotische kerk in Manheim, Duitsland.

St. Albanus und Leonhardus is een voormalige katholieke parochiekerk in Manheim, een deel van Kerpen, gebouwd tussen 1898 en 1900 naar plannen van Franz Statz. Het schip heeft roodbruine kruisribgewelven op crèmekleurige muren en lichtstenen zuilen; donkere houten banken leiden naar het altaar voor drie hoge spitsboogvensters met glas-in-lood en een crucifix. Een altaartafel met blauwe voorkant, een hoog gesneden retabel, twee kleinere houten schrijnen aan de zijmuren, een ambo en een lessenaar staan in het koor; links staat een beeld op een zuil.

Een kerk stond op deze locatie sinds de Karolingische periode, hoewel deze meerdere keren opnieuw werd opgebouwd. Het huidige gebouw in neogotische stijl werd aan het einde van de 19e eeuw gebouwd.

De kerk was gewijd aan de heilige Albanus van Mainz en de heilige Leonardus van Limoges; een aan Leonardus gewijd altaar is al in 1540 vermeld. De parochie werd op 1 januari 2013 opgeheven en bij St. Martinus in Kerpen gevoegd, en het gebouw werd op 18 mei 2019 onttrokken aan de eredienst. Voor het nieuwe Manheim was een kapel met ongeveer veertig plaatsen als vervanging voorgesteld.

De kerk werd op 18 mei 2019 geprofaneerd en is niet meer voor de eredienst in gebruik, dus openingstijden zijn er niet te controleren. Ze staat vrij op een lichte verhoging in het zuiden van Manheim, omgeven door een groenvoorziening met bakstenen muur, tussen de Buirer Straße in het westen, de Sankt-Albanus-Straße in het zuiden en de Blatzheimer Straße in het oosten. Bijna alle naburige gebouwen zijn tussen eind 2019 en begin 2020 gesloopt.

Het gebouw bewaart secties van het originele middeleeuwse koor in zijn latere neogotische structuur. Deze oude overblijfselen tonen hoe verschillende bouwperioden over elkaar heen zijn gelaagd.