Nittenau-Bruck airfield, Ultralicht vliegveld in Nittenau, Duitsland.

Het Nittenau-Bruck vliegveld is een ultralicht vliegveld in het Sulzmühler Holz, in het dal van de Sulzbach, 3 km ten zuiden van het historische centrum van Bruck. De asfaltbaan (01/19) is 554 m lang en 15 m breed, waarvan 453 m bruikbaar is voor start en landing. Het terrein heeft meerdere hangars, een clubhuis, een kapel en een toren op 128,755 MHz.

De luchtvaart in Nittenau-Bruck begon nadat de geallieerden in 1952 het vliegverbod voor Duitsers ophieven, op initiatief van de plaatselijke ondernemer Gabor Schönek. Het veld was lang goedgekeurd als bijzondere landingsplaats met ICAO-code EDNM. In 2012 werd de vergunning beperkt tot ultralichte vliegtuigen en helikopters tot 3000 kg, waardoor het op ICAO-kaarten zonder code staat.

Het terrein heeft een clubhuis en een kleine kapel naast de hangars; na 2015 werd een vliegschool voor ultralichte vliegtuigen opgezet. Het veld wordt beheerd door Am Flugplatz Bruck GmbH voor de stad Nittenau en de markt Bruck.

Er zijn geen geregelde openingstijden; landen is alleen toegestaan met voorafgaande toestemming van de houder (PPR), die vóór aankomst moet worden geregeld. De geasfalteerde baan 01/19 is 554 m lang, waarvan 453 m beschikbaar is voor start en landing. Er is geen tankstation op het veld, maar olieservice is mogelijk. Het veld wordt ontsloten door gemeentewegen naar de B85 in het noorden en de B16 in het zuiden; het openbaar vervoer bedient het niet rechtstreeks, de dichtstbijzijnde treinaansluiting is Bodenwöhr aan de lijn Schwandorf–Furth im Wald, ongeveer zes kilometer verderop.

Het veld heeft geen tankstation; alleen olieservice is mogelijk, dus piloten moeten met voldoende brandstof aankomen. De toren zendt uit op 128,755 MHz. Op het terrein staan ook een kleine kapel en een clubhuis tussen de hangars en functionele gebouwen.