Dreieinigkeitskirche, Barokkerk in Allermöhe, Duitsland

De Dreieinigkeitskirche is een zaalkerk met één schip aan de Allermöher Deich, gebouwd van 1611 tot 1614 naar een ontwerp van Simon Lange. De lange muren wisselen witte gepleisterde pijlers en banden af met rood baksteenmetselwerk, waartussen hoge boogvensters met kleine ruitjes zitten. Aan het uiteinde staat een losse donkerhouten klokkentoren met een met leien beklede spits, en een vijfzijdig koor sluit de kerkzaal af.

Een kerk in Allermöhe wordt voor het eerst vermeld in 1331, bij de verkoop van klokken; een aan de apostel Petrus gewijd gebouw ging aan de huidige kerk vooraf. De houten klokkentoren, waarvan de oudste delen van vóór 1580 dateren, geldt als het oudste bewaarde bouwwerk van de Marschlande. De bakstenen kerk van Simon Lange werd 1611–1614 gebouwd en op 2 februari 1614 door predikant Albert Wichgreve ingewijd. Hugo Groothoff leidde de grote restauratie van 1900–1901.

Het vleugelaltaar dat Hein Baxmann in 1613/1614 sneed, is het enige volledig bewaarde stuk van de oorspronkelijke inrichting; in 1640 kwam er een beeld van de verrezen Christus bij. De oudste klok, Osanna geheten, werd in 1483 gegoten door Cort von der Heyde uit Lüneburg en weegt 650 kg. De Bieber-klok van 1735 werd in de Eerste Wereldoorlog voor bewapening gevorderd, kwam in 1919 gebarsten terug en werd pas op 3 september 1994 weer opgehangen.

Het gebouw is van buiten gemakkelijk bereikbaar en de omgeving in Allermöhe is rustig met voldoende ruimte om te verkennen. Degenen die naar binnen willen kijken, moeten van tevoren openingstijden controleren of een dienst bijwonen.

De gedrongen houten klokkentoren is het oudste bewaarde bouwwerk van de Vier- und Marschlande, met de oudste delen van vóór 1580. Er hangt de klok Osanna, in 1483 gegoten door Cort von der Heyde uit Lüneburg, 650 kg zwaar, met een Maria met Christuskind en een Petrus op de flanken.