Wallfahrtskirche Mariä Himmelfahrt, Katholieke bedevaartskerk in Hohenpeißenberg, Duitsland.

De Wallfahrtskirche Mariä Himmelfahrt is een dubbelkerk op de Hoher Peißenberg: de Gnadenkapelle, van 1747 tot 1748 in rococo heringericht door Joseph en Franz Xaver Schmuzer met fresco's van Matthäus Günther, en een grotere kerk die tussen 1616 en 1619 oostelijk werd aangebouwd, het eerste renaissancegebouw in het Pfaffenwinkel. Het hoogaltaarschilderij van de Hemelvaart is van Matthias Pussjäger, 1717.

In 1514 bouwden boeren uit de omgeving een stenen kapel op de top; Georg von Pienzenau, hertogelijk beheerder van Schongau, bracht een houten Madonna uit de slotkapel van Schongau mee, die als genadebeeld de bedevaart op gang bracht. In 1604 vertrouwde hertog Maximiliaan I de zielzorg van de bedevaart toe aan de abdij Rottenbuch, en proost Georg Siesmayer liet van 1616 tot 1619 oostelijk een grotere kerk met toren aanbouwen, waardoor een dubbelkerk ontstond. De abdij werd in 1803 opgeheven, maar de bedevaart bestaat voort.

De bedevaart draait om het houten Mariabeeld dat Georg von Pienzenau uit de slotkapel van Schongau meebracht en dat al snel als genadebeeld gold. Het patroonsfeest wordt gevierd op 15 augustus, Maria-Tenhemelopneming. Er worden naar oude originelen nagemaakte bedevaartsmedailles verkocht.

De kerk staat op de top van de Hoher Peißenberg en wordt te voet bereikt via paden vanuit de omliggende dorpen; de klim hoort bij de bedevaart. Binnen komt men de dubbele kerk binnen via de grotere aanbouw van 1616-1619, met de oudere genadekapel aansluitend aan de westkant. Het patroonsfeest wordt op 15 augustus gevierd.

De plek op de top werd waarschijnlijk gekozen omdat die centraal lag voor de boeren die rond de berg woonden; zij bouwden in 1514 de eerste stenen kapel en hoorden toen bij Peiting. Het gebouw is een dubbelkerk: de oudere Gnadenkapelle met haar rococo-inrichting uit 1747 en de aanbouw van 1616–1619, het eerste renaissancekerkgebouw in het Pfaffenwinkel.