Teufelsmühle Oybin, Historische watermolen en zaagmolen in Oybin, Duitsland

De Teufelsmühle is een voormalige zagerij in het Goldbachdal in Oybin, bekend uit de tijd van de cölestijner monniken rond 1500 en in 1574 omgebouwd tot korenmolen. Het hoofdgebouw brandde in 1848 af en werd herbouwd; na 1956 diende het als vakantiehuis van de VEB Kirow-Werk Leipzig. Ze ligt aan haar eigen halte van de smalspoorlijn Zittau–Oybin en huisvest nu een restaurant en hotel.

De molen dateert uit de tijd van de Celesijnse monniken rond 1500 en geldt als de oudste van Oybin. In 1574 werd de zagerij, die deel uitmaakte van een gebouwencomplex, omgebouwd tot graanmolen. Op 18 mei 1665 bezocht keurvorst Johan George II van Saksen de plek. Na de brand van het hoofdgebouw in 1848 werd het herbouwd en huisvestte het tijdlijk een spinnerij; na 1956 diende het als vakantiehuis van de VEB Kirow-Werk Leipzig.

De naam Teufelsmühle komt uit een sage waarin de duivel hier een monnik kwam halen; tot 1834 heette de molen Einsiedelmühle. De naam Schurfmühle en de oude naam Schurf voor Niederoybin zouden op mijnbouw wijzen. Direct bij de molen staat een zoenkreuz uit 1670.

De molen ligt direct aan de halte Teufelsmühle van de smalspoorlijn Zittau–Oybin, en de paden door het Goldbachtal lopen langs de deur. Het zoenkreuz uit 1670 staat pal naast het gebouw, zodat beide in één stop te zien zijn. Het huis doet nu dienst als restaurant en hotel.

Het stenen kruis uit 1670 naast de molen stond niet altijd hier: oorspronkelijk stond het aan de weg naar Zittau, tegenover het Haus Einsiedel, en later werd het verplaatst. Een legende verbindt de plek met de laatste kluizenaar, die daar tijdens de Reformatie gedood zou zijn.