Einsiedel Dam, Erfgoed stuwdam in Einsiedel, Duitsland.

De Einsiedel-dam is een gebogen structuur uit steen en mortel die een groot stuwmeer vasthoudt. Water dat hier wordt opgeslagen stroomt door ondergrondse leidingen om de nabije stad van water te voorzien.

Chemnitz overschreed in mei 1883 de 100.000 inwoners en het waterwerk van 1872–1874 voldeed niet meer. De stad stapte daarom over van grondwater op oppervlaktewater. De eerste steen werd gelegd op 7 november 1890 en de dam werd ingehuldigd op 14 juni 1894, tegen een kostprijs van 1,3 miljoen mark en met gemiddeld 142 arbeiders.

De dam belichaamt de ingenieursvaardigheid uit een tijd waarin de regio snel groeide en water waardevol was. Het laat zien hoe mensen grote technische uitdagingen oplosten om hun steden van drinkwater te voorzien.

De dam ligt in het Stadtguttal, beneden Einsiedel, ten zuiden van Chemnitz. Het stuwmeer dient voor drinkwaterwinning, dus zwemmen, vissen en watersport zijn niet toegestaan; bezoekers kunnen alleen de muur van breuksteen en de opgestuwde Stadtguttalbach van buiten bekijken. Er wordt ook water van de Talsperre Neunzehnhain I ingelaten.

De gemeenteraad van Einsiedel, het dorp onder de geplande dam, maakte formeel bezwaar tegen de locatie in het Stadtguttal, verwijzend naar de doorbraak in 1889 van de South Fork Dam in de Verenigde Staten, waarbij ongeveer 2.200 mensen omkwamen. Het bezwaar werd verworpen en de dam werd toch gebouwd. Het bouwwerk werd later bekroond op de wereldtentoonstellingen van Parijs 1900 en St. Louis 1904.