Sülte, Klooster en bron in Hildesheim, Duitsland

De Sülte was een kloostercomplex ten oosten van de stadsmuren van Hildesheim, met een kerk, ziekenhuis en logies voor pelgrims. De gebouwen stonden vlakbij een natuurlijke zoutbron die de plaats zijn naam gaf en mensen aantrok die naar het water zochten.

Bisschop Godehard stichtte in 1025 bij de Sulzabron een kapel voor de apostel Bartholomeüs en een pelgrimshospitaal, op een moeras waar Wolfheres vita angstaanjagende verschijningen meldt. De uit de kapel ontstane kerk werd op 25 augustus 1034 gewijd. Bisschop Bruning maakte van de stichting een klooster van augustijner koorheren en werd er in 1120 begraven. Johannes Busch hervormde het convent in 1440 en was er vanaf 1459 proost. Het klooster werd in 1803 opgeheven bij de secularisatie.

De naam Sülte komt van het Latijnse sulza, een zoutbron; volgens de legende stichtte bisschop Godehard hier in 1025 een kapel nadat hij een einde had gemaakt aan de angstaanjagende verschijningen bij de bron in het moeras. Na de opheffing van het klooster in 1803 nam de katholieke Michaelisparochie de gemeente over, en twee altaren verhuisden naar de kerk van Groß Düngen.

De psychiatrische kliniek verhuisde in 1976 naar het Galgenberg-terrein en de Sülte stond decennia leeg; in 2000 bouwden investeerders het om tot een congreshotel, nu een Novotel. Het gemetselde, overdekte opvangbekken van de bron uit de jaren 1840 is bewaard, maar het gebouw erboven dateert uit de jaren 1970. Het water voedt nu de Seniorengraben in het Liebesgrund.

De seriemoordenaar Fritz Haarmann verbleef in de tweede helft van de jaren 1890 enige tijd in het psychiatrisch ziekenhuis in het voormalige klooster, ongeveer twintig jaar voor zijn moorden. De in 1849 geopende instelling was een van de eerste ziekenhuizen die vanaf het begin als psychiatrische kliniek werden gepland en gold al snel als de grootste en meest gerespecteerde van Duitsland.