Krankenhaus Moabit

Krankenhaus Moabit is een voormalig ziekenhuis in Berlijn-Mitte met rode bakstenen gevels en een symmetrische arrangering van gebouwen typisch voor de late 1800. Het complex toont de karakteristieke indeling van een groot medisch complex met meerdere verbonden paviljoens ontworpen om verschillende patiëntafdelingen en functies te scheiden.

Het ziekenhuis werd in 1872 opgericht tijdens een choleraepidemia en groeide uit tot een belangrijk medisch centrum met onderzoeks- en onderwijsmogelijkheden tegen 1920. Het diende gedurende de 20ste eeuw als trainingsplaats voor artsen en verpleegsters voordat het in 2001 sloot.

Het gebouw bepaalt het stadslandschap van Moabit met zijn massieve baksteenstructuur en toont hoe medische voorzieningen cruciaal waren voor de ontwikkeling van de wijk. Lokale bewoners zien deze plaats als onderdeel van hun gemeentelijke geschiedenis en als voorbeeld van praktische geneeskunde in een 19e-eeuwse stedelijke omgeving.

Het gebouw is goed bereikbaar met openbaar vervoer in Berlijn-Mitte en gemakkelijk te voet bereikbaar vanaf nabijgelegen straten. Houd er rekening mee dat niet alle delen van het complex vrij toegankelijk zijn, dus het is verstandig om vooraf de huidige toegankelijkheid te controleren.

De arts Werner Forssmann voerde in 1929 het eerste hartkatheterisatie-experiment in dit ziekenhuis uit, waarmee hij een techniek pionierde die de moderne cardiologie zou transformeren. Deze prestatie leverde hem later een Nobelprijs op, hoewel het aanvankelijk controversieel was onder zijn collega's.