Gars Abbey

Gars Abbey is een Augustijns klooster aan de rivier de Inn met meerdere gebouwen rond een centrale binnenplaats die barokke architectuurkenmerken vertoont. De kerk met pilasters vormt het visuele middelpunt van het complex.

Opgericht in 768 door de geestelijke Boso op verzoek van Hertog Tassilo III van Beieren, huisvestte de site aanvankelijk benedictijnse monniken. De overgang naar Augustijnse kanunniken vond plaats in 1128 en vormde de daaropvolgende ontwikkeling.

Het klooster bezit religieuze kunstwerken, waaronder een stenen Pieta uit 1430 die oorspronkelijk als altaarbeeld diende. Deze werken weerspiegelen de diepe spirituele erfenis van de plaats.

Het terrein blijft toegankelijk voor bezoekers die de gronden verkennen terwijl het blijft functioneren als middelbare school en docentenopleidingsinstituut. De groene ruimten en riviertoegang maken het bezoeken comfortabel het hele jaar door.

Tijdens de Kulturkampf-periode tussen 1873 en 1894 kromp de gemeenschap tot slechts drie leden wegens politieke druk. Later breidde het klooster zijn missie internationaal uit en vestigde zich in Brazilie.