Stift Sinsheim, Benedictijns klooster in Sinsheim, Duitsland

Stift Sinsheim staat op de Michaelsberg boven Sinsheim: het hoofdgebouw is een tweelaagse vleugel met bleekgele gevel en rijen kleine rechthoekige vensters onder een steil rood pannendak met dakkapellen. Rechts eindigt de vleugel in een vierkante toren van lichtgrijze steen, bekroond door een donkere koepel met een kleine spits. De stiftskerk, een driebeukige pijlerbasiliek op de fundamenten van een ouder kerkgebouw, bezit nog een dakconstructie uit 1233.

Graaf Otto von Worms stichtte deze religieuze gemeenschap rond 1000, die tussen 1092 en 1100 tot een benedictijner klooster ontwikkelde. Deze transformatie verschoof de instelling naar monastiek leven en spirituele praktijk.

De Stiftskirche, in de kern uit de 10e eeuw, werd tussen 2009 en 2011 verbouwd tot cultureel centrum en wordt nu beheerd door de Rhein-Neckar-Kreis. De balken van het dakgebint in het oostelijke deel zijn dendrochronologisch gedateerd op 1233, en de gootlijst draagt paren afgewende halve manen, het bouwmeestersteken van de Maulbronner Paradiesmeister. De naam Stift Sunnisheim gaat terug op de kinderinstelling die in 1887 werd opgericht.

De Stiftskirche op de Michaelsberg werd tussen 2009 en 2011 verbouwd tot cultureel centrum en biedt nu concerten, tentoonstellingen en theatervoorstellingen. De overige gebouwen behoren tot het Stift Sunnisheim, een instelling voor jeugdzorg van de Rhein-Neckar-Kreis, en zijn daarom niet voor bezoekers open. Het complex bereikt men vanuit de lager gelegen stad; de kerk is het gebouw met het dakgestoelte dat op 1233 is gedateerd.

Opgravingen in 2009 ontdekten begravingen en begraafplaatsbewijzen van voor 1000, wat aantoont dat mensen hier eeuwen voor de bouw van het klooster al leefden en stierven. Deze vondsten tonen aan dat de plek al eeuwenlang menselijke activiteit kende vóór de religieuze transformatie.