Kloster Diesdorf, Romaans klooster in Diesdorf, Duitsland.

Kloster Diesdorf is een voormalig sticht van augustijner koorzusters waarvan de kerk St. Maria und Crucis van 1182 tot 1230 door Jerichower bouwmeesters in laatromaans verband uit baksteen werd opgetrokken. Het is een drieschepige basiliek met transept, koor en absissen onder een steil rood pannendak; de vierkante westtoren met puntig donker dak en rondboogvensters kwam in 1872 in neoromaanse stijl tot stand. Aan de voet van de toren ligt een spitsboogportaal, ervoor staat een vakwerkgebouw met witte pleisterpanelen.

Gesticht in 1161 door graaf Hermann van Lüchow, huisvestte het aanvankelijk zowel Augustijnse kanunniken als koorvrouwen. Met de tijd evolueerde het naar een uitsluitend vrouwelijke gemeenschap, wat veranderende patronen van monnikenleven in de regio weerspiegelt.

Het klooster begon als huis van Augustijner koorzusters, vaak ongehuwde leden van de stichtende familie Lüchow; een dubbelklooster met koorheren wordt verondersteld maar is niet gedocumenteerd. In 1551 werd het een protestants damesstift waar een Domina, zeven adellijke en zes burgerlijke dames in eigen huizen woonden. De later voor de gemeente aangebrachte zuidgalerij contrasteert met de noordgalerij die de koorzusters voor de getijden gebruikten.

De kerk ligt aan de Romaanse Weg en is nog steeds de parochiekerk van Diesdorf, zodat een bezoek meestal buiten de diensten mogelijk is. In de buurt staan bewaarde middeleeuwse kloostergebouwen en lange stukken van de kloostermuur, die van buitenaf te zien zijn. In het metselwerk van het noordelijke transept is de doorgang van het dormitorium naar de nonnengalerij nog herkenbaar.

De Heilig-Grafkapel in de noordelijke zijbeuk wordt voor het eerst vermeld in 1332, en in het baksteenmetselwerk van de kerk is nog te zien waar de kloostergebouwen aansloten: aan het noordelijke dwarsschip is de doorgang van de dormitorium naar de nonnengalerij herkenbaar. De westtoren werd pas in 1872 in neoromaanse stijl gebouwd, nadat in 1827 het dakruitertje boven het koor was afgebroken en de klokken naar de toren waren verplaatst.