Abbaye de Göllingen, Benedictijns klooster in Kyffhäuserland, Duitsland.

Kloster Göllingen is een ruïne van een benedictijner klooster in Göllingen in het Kyffhäuserland. Van het vroegere complex resteren alleen de klokkentoren boven het westkoor, de crypte eronder, delen van de oostelijke apsis en delen van de zuidmuur. De toren is opgetrokken uit lichtbeige en grijze natuursteenblokken met enkele roodachtige stenen; de bovenste verdieping heeft twee hoge rondboogopeningen met een middenkolom en wordt bekroond door een band van kleine blindbogen en een met tegels gedekt schilddak. De plattegrond van de kerk is gemarkeerd met gabionenmuren.

De site werd rond 1005 gesticht als filiaalhuizen van Hersfeld Abbey en vormde eeuwenlang het religieuze landschap van de regio. Na de Reformatie en secularisatie in het vroege zeventiende jaar werd het klooster voor seculiere doeleinden omgebouwd.

Het klooster is gewijd aan de heilige Wigbert, net als zijn moederklooster Hersfeld. Sinds 1995 behoren de toren en een groot deel van het vroegere terrein toe aan de Stiftung Thüringer Schlösser und Gärten, die de ruïne een museale bestemming gaf; op het terrein vinden nog evenementen plaats. De kloosterkerk diende van 1946 tot 1995 als conservenfabriek.

Het klooster kun je het best bezoeken met de auto of bus vanuit het station van Sondershausen, want het ligt in een landelijke omgeving ver van stadscentra. Draag stevig schoeisel om het terrein te verkennen, want de paden zijn soms oneffen en ondergrondse gebieden kunnen vochtig zijn.

De Kleine Wipper, een kanaal dat bij de „Wipperschere“ van de Wipper aftakt, loopt ongeveer 530 m door de Mönchstunnel naar Bad Frankenhausen, waar het water de pompen voor zoutwinning aandreef. De tunnel ligt aan die waterloop, niet onder het klooster, en de bronnen noemen geen ingenieursrol van de monniken.