Burgruine Praßberg, Middeleeuwse kasteelruïne bij Wangen im Allgäu, Duitsland

Burgruine Praßberg is de ruïne van een hoogteburcht boven het Argental op 606,3 m bij het gehucht Beutelsau van Wangen im Allgäu. De bergfried meet 9,8 bij 9,7 meter, heeft op de begane grond 3,3 meter dikke muren en een hoge ingang; tot halve hoogte bestaat hij uit grote blokvormig gehouwen stenen. Tot de aanleg behoorden verder een palas, een zwinger en de Georgskapelle.

Abt Manegold von Böttstein-Mammern van Sint-Gallen liet de burcht in 1123 bouwen als Brahsberc; in 1167 worden de heren van Praßberg, ministerialen van de abdij, als eigenaars genoemd. De Praßbergs bleven er tot 1397, waarna de burcht aan de Schellenbergs kwam, die haar in 1411 verkochten aan Heinrich von Summerau zu Leupolz. In 1731 wegens schulden in beslag genomen, werd zij voor 99.000 gulden gedwongen verkocht aan de vrijheren von Westernach zu Kronburg, die haar in 1749 doorverkochten aan graaf Joseph Franz von Waldburg-Wolfegg. Tot 1835 bewoond, was zij vanaf 1846 nog slechts een deels afgebroken ruïne.

De kasteelkapel, gewijd aan Sint-Joris, werd voor het eerst vermeld in 1414 en overleefde de afbraak van 1846. Tot in de jaren 1950 verkeerde zij in goede staat, in 1977 kreeg zij een noodkap, maar verval en moedwillige vernielingen gingen door. Een sage verhaalt van een in het wit geklede jonkvrouw die in een muuropening van de bergfried verscheen, meestal tegen de avond of tussen drie en vijf uur 's middags.

De ruïnen zijn bereikbaar te voet via paden vanaf de oude Praßbergmolen en vereisen een gematigde beklimming. De locatie ligt in bos- en open terrein, dus seizoensgebonden omstandigheden moeten in gedachte worden gehouden.

De toren behoudt zijn originele ingang op grote hoogte boven het grondniveau, een zeldzaam overgebleven voorbeeld van middeleeuwse verdedigingsarchitectuur. Deze constructiemethode maakte het gebouw moeilijk bereikbaar voor indringers.