Schloss Liebenberg, Kasteel in Löwenberger Land, Duitsland

Schloss Liebenberg is een meerdelige herenhuis met bleekgele muren en wit stucwerk, achter een rij bomen. Op het grijze dak staan drie donkere, steil hellende torens: de hoogste rechts, bekroond met een slanke spits en een windwijzer, een lagere links van het midden en een kleine ertussen. Rijen rechthoekige vensters, dakkapellen met puntgevel en gebogen gevels aan beide uiteinden voltooien de voorgevel.

Liebenberg was in de 16e eeuw een riddergoed van de familie von Bredow en kwam in 1652 aan de von und zu Hertefeld. Het herenhuis werd vóór 1743 gebouwd en tussen 1875 en 1906 in historiserende stijl uitgebreid. In 1867 stierf het geslacht uit met baron Karl von und zu Hertefeld; het bezit ging naar Alexandrine von Rothkirch-Panthen, die graaf Philipp Conrad zu Eulenburg huwde.

De Liebenberger Kreis rond Philipp zu Eulenburg kwam hier bijeen, en de schrijver Theodor Fontane beschreef het landgoed in zijn „Wanderungen durch die Mark Brandenburg”. Libertas Schulze-Boysen, kleindochter van Philipp, bracht hier haar kindertijd door en trouwde op 16 juli 1936 in de slotkerk met Harro Schulze-Boysen; beiden behoorden tot de verzetsgroep Rote Kapelle.

Slot Liebenberg ligt in de plaats Liebenberg van de gemeente Löwenberger Land, ten noorden van Berlijn. Het slot doet nu dienst als hotel, terwijl het Seehaus aan de oostoever van de Große Lankesee als conferentiecentrum wordt gebruikt; op het landgoed zijn ook een museum en een boerderijwinkel. De DKB STIFTUNG onderhoudt het complex volgens de beginselen van monumentenzorg, en de akkers zijn verpacht aan een biologisch werkend landbouwbedrijf.

Het in 1908 aan de oostoever van de Große Lankesee gebouwde Seehaus diende na 1945 als bewaakt vakantieverblijf van het SED-Centraal Comité, met een eigen telefoonlijn naar Oost-Berlijn. In december 1989 trokken demonstranten erheen met de leuzen „Wir wollen rein” en „Wir sind das Volk” en eisten toegang; een delegatie mocht binnen.