Gedächtniskirche, Neoclassicistische kerk in Schönefeld district, Leipzig, Duitsland

De Gedächtniskirche is een neoklassieke zaalkerk, gebouwd van 1816 tot 1820 naar plannen van timmerman Walter Friedrich en metselaar Carl Friedrich Kind. Binnen loopt een tweelaagse galerij rond de ruimte, glazen "kapellen" met Ionische pilasters flankeren de altaarplaats, en de kansel staat achter het altaar tegenover de orgelgalerij. De 50 meter hoge toren draagt een kap in barokke vormen.

Een eerste kerk op deze plek dateert waarschijnlijk uit het begin van de 14e eeuw; ze brandde af in 1526, werd in 1527 herbouwd en tussen 1753 en 1776 gerenoveerd en uitgebreid. Op 18 oktober 1813 verwoestte een brand haar opnieuw tijdens de Volkerenslag. De huidige neoclassicistische zaalkerk werd van 1816 tot 1820 gebouwd naar plannen van timmerman Walter Friedrich en metselaar Carl Friedrich Kind, en op 16 april 1820 ingewijd. In 1916 kreeg ze de naam Gedächtniskirche, nadat de entreehal was omgebouwd tot gedenkplaats voor de gevallenen van de Frans-Duitse Oorlog en de Eerste Wereldoorlog.

De naam Gedächtniskirche stamt van de herinwijding op 19 maart 1916, toen de entreehal werd ingericht als gedenkplaats voor de gevallenen van de Frans-Duitse Oorlog en de Eerste Wereldoorlog en het plafond een met eikenloof omkranst IJzeren Kruis kreeg. De in Jeruzalem uit olijfhout vervaardigde dooptafel met zilveren bekken, in 1870 geschonken door Clara Hedwig von Eberstein, hoort nog steeds bij de inrichting.

De kerk is toegankelijk op vastgestelde tijden en ligt dicht bij haltes van openbaar vervoer die te voet bereikbaar zijn. Bezoekers moeten van tevoren de specifieke openingstijden controleren om hun bezoek goed in te plannen.

De naam Gedächtniskirche dateert van 1916, toen de entreehal werd verbouwd tot gedenkplaats voor de gevallenen van de Frans-Duitse Oorlog en de Eerste Wereldoorlog en het plafond een ijzeren kruis omringd door eikenloof kreeg. De kerk zelf is niet als oorlogsmonument gebouwd: deze neoclassicistische zaalkerk verrees tussen 1816 en 1820 nadat het vorige gebouw tijdens de Volkerenslag in 1813 afbrandde.