Albertbrücke, Stenen brug in Johannstadt, Dresden, Duitsland.

De Albertbrücke is een 316 meter lange stenen brug over de Elbe die de Sachsenplatz op de zuidoever verbindt met de Rosa-Luxemburg-Platz op de noordoever. De 14 zandstenen bogen liggen symmetrisch rond een 7,5 meter brede middenpijler, en de vier stroomopeningen hebben een vrije overspanning van 31 meter. De middenpijler draagt stroomopwaarts een reliëfportret van koning Albert in Carrara-marmer en stroomafwaarts het wapen van Dresden.

De bouw begon op 14 juni 1875 onder leiding van stadsbouw-opperingenieurs Carl Mank, en op 19 november 1877 werd de brug ingewijd als König-Albert-Brücke. Op 7 mei 1945 werden aan elke zijde drie bogen opgeblazen; de wederopbouw met beklede gewapende betonnen bogen was in juli 1946 voltooid. Daarna heette ze Brücke der Einheit, en na de Duitse hereniging op 3 oktober 1990 kreeg ze haar oorspronkelijke naam terug.

De middelste pijler draagt twee reliëfs in Carrara-marmer: een portret van koning Albert aan de bovenstroomse zijde en het wapen van Dresden aan de benedenstroomse zijde. Van de DDR-tijd tot de Duitse hereniging op 3 oktober 1990 heette de brug Brücke der Einheit, daarna kreeg ze haar oorspronkelijke naam terug.

De brug ervaart dagelijks zwaar verkeer met voldoende ruimte voor voetgangers en voertuigen op aparte paden. Bezoekers moeten weten dat het druk kan worden tijdens spitsuren, dus wandelen op rustigere momenten biedt een betere ervaring.

De middelste pijler draagt aan de bovenstroomse zijde een reliëfportret van koning Albert in Carrara-marmer, aan de benedenstroomse zijde het wapen van Dresden. Van de naoorlogse jaren tot de hereniging op 3 oktober 1990 heette de brug Brücke der Einheit, daarna kreeg ze haar oorspronkelijke naam terug.