Bilzingsleben, Archeologische vindplaats in Bilzingsleben, Duitsland

Bilzingsleben is een archeologische opgraafplaats in Thuringia waar onderzoekers sporen van oude menselijke nederzettingen hebben blootgelegd die honderdduizenden jaren teruggaan. De plaats toont meerdere woongebieden met stenen werktuigen, beenderen voorwerpen en fossielmaterialen.

In de travertijngroeve Steinrinne werden al sinds de 13e eeuw fossiele botten gevonden; in 1818 vond Friedrich von Schlotheim een met kalk bedekte menselijke schedel, die nu verloren is. Dietrich Mania herkende in 1969 fossielen en artefacten, en van 1971 tot 1992 werd 1.600 m² systematisch opgegraven. De travertijnlagen dateren de vondsten in het Reinsdorf-interglaciaal, ongeveer 370.000 jaar geleden.

De naam van de vindplaats betekent „vindplaats Bilzingsleben”; de voormalige travertijngroeve Steinrinne leverde bouwsteen voor de streek, waaronder de stadsmuur van Kindelbrück. Tot de vondsten behoren kleine hakwerktuigen, botwerktuigen zoals hakken, schrapers en punten, enkele hakken van gewei of ivoor, en bewaarde houten voorwerpen. Een olifantenscheenbeen draagt twee groepen van 7 en 14 ingekraste evenwijdige lijnen, mogelijk een vroege kalender.

De vindplaats ligt ongeveer 1,5 km ten zuiden van het dorp Bilzingsleben, op de spur Steinrinne tussen de Wipper in het oosten en de Wirbelbach in het zuiden, op 175 m boven zeeniveau. Het oppervlak van de oude groeve ligt circa 35 m boven de huidige riviervlakte, dus de toegang loopt omhoog; de bodem is travertijn van een verlaten groeve, geen aangelegd pad.

Bij de vondsten hoort een scheenbeen van een olifant met twee groepen ingekraste evenwijdige lijnen, 7 in de ene en 14 in de andere, aangebracht met één stenen werktuig tussen 350.000 en 400.000 jaar geleden. De gelijkmatige afstand en de V-vormige doorsneden brachten onderzoekers ertoe te opperen dat de strepen een vroege kalender kunnen voorstellen.