Immanuel-Kirche, Lutherse protestantse kerk in Marten, Dortmund, Duitsland.

De Immanuel-Kirche is een kruisvormige centraalbouw van ruw Westerwälder graniet, in 1906–1908 gebouwd naar ontwerp van Arno Eugen Fritsche. Door de vorm van het perceel is ze niet georiënteerd: de ingang ligt op het zuiden, het altaar op het noorden en het gebouw staat ongeveer 30° met de klok mee gedraaid ten opzichte van de noord-zuidas. Een hoge toren met licht gebogen spits staat in de hoek tussen gevel en dwarsarm; aan de oost- en westzijde zitten twee grote jugendstilvensters.

De kerk werd van 1906 tot 1908 gebouwd naar plannen van Arno Eugen Fritsche en op 18 maart 1908 ingewijd. De kruisvormige centraalbouw volgt het Wiesbadener Programm van 1891 voor protestantse kerkbouw. Pas sinds de jaren 1980 heet het gebouw Immanuel-Kirche, een naam overgenomen van de partnerkerk in Oost-Berlijn; in 1983 werd het als monument beschermd en in 2015 opgenomen in de Route der Industriekultur, Sakralbauten.

De naam Immanuel-Kirche dateert pas uit de jaren 1980, toen de gemeente hem overnam van haar partnerkerk in Oost-Berlijn. Binnen loopt boven de bogen een vergulde band met de Zaligsprekingen; de leesbare rechterkant luidt „Selig die rein im Herzen sind, denn sie werden Gott“ (Zalig de zuiveren van hart, want zij zullen God zien). Het licht blauwgroene gewelf met crème ribben en twee ovale medaillons met dierfiguren hoort bij de jugendstil-inrichting die tussen 1982 en 1989 werd gerestaureerd.

De kerk is niet geost: de ingang ligt op het zuiden en het altaar op het noorden, en het hele gebouw is door de vorm van het perceel ongeveer 30° met de klok mee gedraaid ten opzichte van de noord-zuidas. De twee grote jugendstilvensters zitten aan de oost- en westzijde, de hoge toren staat in de hoek tussen de façade en de dwarsarm.

Het orgel achter de historische orgelkas is een digitaal instrument dat Benedikt in 1997 bouwde met 103 registers op 8 zelfstandige werken; alleen de speeltafel met drie manualen is zichtbaar. De 20 nieuwe luidsprekers en zes eenheden van het vroegere Ahlborn-orgel staan achter de jugendstil-orgelkas. Sinds 2009 vult een computer met het programma Hauptwerk het instrument aan.