Schloss Krauchenwies, Neoclassicistisch kasteel in Krauchenwies, Duitsland

Schloss Krauchenwies is een twee verdiepingen tellend, driebeukig gebouw uit het vroege neoclassicisme met afgewolfde daken in een onregelmatige hoefijzervorm. Het staat op de zuidoosthoek van het vorstelijk Hohenzollerisch park aan de Bundesstraße 311 richting Sigmaringen. De afgeronde westvleugel bevat een kapel met klokkentorentje, de keuken grensde er noordelijk aan. De oostvleugel werd bij de verbouwing naar het zuiden verlengd.

De plek gaat terug op een middeleeuws omgracht kasteel, in 1303 vermeld als toren van de familie Leiterberg, heren van Krauchenwies, en in 1414 Wasserhaus genoemd. Hans Waldner bouwde het in 1595-1597 om tot een renaissanceslot voor graaf Karel II van Hohenzollern-Sigmaringen; Zweedse troepen onder generaal Horn verwoestten het in maart 1633. Prins Karel Frederik liet het tussen 1769 en 1785 verbouwen tot het huidige vroegclassicistische gebouw met drie vleugels.

Het slot diende als zomerresidentie voor de graven en vorsten van Hohenzollern-Sigmaringen en toont de leefstijl van de regionale adel. Je kunt nog steeds de elegante kamers zien waar het adellijke gezin graag vertoefde.

Het slot staat direct aan een hoofdweg, wat het gemakkelijk bereikbaar maakt maar ook betekent dat er wat verkeerslawaai is. Het omringende park biedt ruimte om rond te lopen en het buitenkant van het gebouw vanuit verschillende hoeken te verkennen.

In april 1941 begon de 19-jarige Sophie Scholl uit Ulm in het kasteel aan haar zes maanden durende dienst in het burgerarbeidskamp 501 Krauchenwies; hier groeide haar afkeer van het nationaalsocialisme. Van 1979 tot 1981 bood het gebouw onderdak aan Vietnamese vluchtelingen, en in 2001 vroeg het huis Hohenzollern om sloop, wat het publiek afwees.