Römischer garden, Erfgoedtuin in Blankenese, Duitsland

De Römischer Tuin is een erfgoedpark in Hamburg dat zich in meerdere niveaus omhoog uitstrekt vanaf de oever van de Elbe. Het bevat stenen trappen, beplante bloemperken, gladde grasvelden en een spiegelbad dat als brandpunt tussen de terrassen dient.

De helling werd voor het eerst tussen 1880 en 1890 als park ingericht; de terrassenstructuur werd aangelegd door Emilio Richter in opdracht van zijn broer Julius Richter, die geschoren levensboomhagen, valse cipressen en ceders plantte. De bankier Moritz M. Warburg kocht het terrein in 1897, en van 1913 tot 1924 lieten Max en Alice Warburg de tuin opnieuw ontwerpen door Rudolph Jürgens en daarna Else Hoffa. De familie Warburg moest tijdens het naziregime emigreren; na de oorlog kreeg zij het bezit terug en gaf het in 1951 aan de stad Hamburg op voorwaarde dat de tuin onderhouden zou worden. In de jaren 1980 werd de tuin gerestaureerd.

De naam Römischer Garten komt van het gebruik van zuidelijke ontwerpvormen en planten, niet van een Romeinse oorsprong. De tuin is in jugendstil aangelegd en is volgens de Hamburgse monumentenwet een tuinmonument. De avondfeesten van de familie Warburg met fakkellicht, theater en dans waren beroemd in Hamburg.

De tuin ligt op de zuidhelling van de Polterberg, ongeveer 30 meter boven de Elbe. De 128 stenen treden vanaf Falkensteiner Ufer zijn de directe route; het terrein is terrasvormig, dus reken op oneffen grond en tijd om uit te rusten tijdens de klim.

De naam van de tuin komt van de Zuid-Europese vormen en planten, niet van een Romeinse ruïne. Op de middenas ligt de Römische Terrasse, een gazon met een kleine waterlelievijver, de "Spiegel van de Hemel"; een slingerhaag van thuja benadrukt het uitzicht over de Elbe.