Dom St. Blasien, Abdijkerk in St. Blasien, Duitsland.

De Dom St. Blasien is de voormalige abdijkerk van het benedictijnenklooster, in 1783 ingewijd en 62 meter hoog. Pierre Michel d'Ixnard bouwde het gebouw in Zopfstil naar het voorbeeld van het Pantheon in Rome: een rotonde onder een groene koperen koepel met een overspanning van 36 meter, op een tamboer met kleine vensters, met twee kleinere koepeltorens naast het portiek van grijze steen.

De kerk werd vanaf 1768 gebouwd onder leiding van architect Pierre Michel d'Ixnard ter vervanging van een benedictijner klooster dat eerder was verwoest. De bouw duurde tientallen jaren voordat het gebouw in zijn uiteindelijke vorm werd voltooid en vormt sindsdien het stadsgezicht van St. Blasien.

De inwoners noemen haar „Schwarzwälder Dom”, hoewel ze als voormalige kloosterkerk eigenlijk Münster zou moeten heten, want er is geen bisschopszetel. De parochie Sint-Blasius gebruikt haar nog steeds en elke zomer vindt er een internationale reeks domconcerten plaats. Let op de Habsburgse graven: in 1770 liet prins-abt Martin Gerbert resten van vroege Habsburgers overbrengen uit het Munster van Bazel en uit Königsfelden.

De kerk wordt vanaf het plein betreden via het zuilenportiek; de koepelruimte ligt recht vooruit, het lange koor erachter. De internationale domconcerten vinden in de zomer plaats, dus let voor een bezoek op de mededelingen van de parochie. Bij de brand van 1874 stortte de koepel in en werd tussen 1878 en 1883 aan de buitenzijde herbouwd.

De koepel heeft een overspanning van 36 meter en is daarmee een van de grootste van Europa; bij de wijding in 1783 was de kerk de op twee na grootste koepelkerk van Europa. Prins-abt Martin Gerbert liet in 1770 de beenderen van vroege Habsburgers overbrengen uit het Munster van Bazel en uit Königsfelden, om Sankt Blasien als grafplaats van de dynastie te vestigen. Een brand in 1874 deed de koepel instorten; de groothertog van Baden liet de buitenkoepel tussen 1878 en 1883 herbouwen.