Königliche Eisenbahndirektion Berlin, Administratief gebouw in Friedrichshain-Kreuzberg, Duitsland

Het voormalige Dienstgebäude der Königlichen Eisenbahndirektion Berlin is een historistisch administratief gebouw aan Schöneberger Ufer 1–3, ontworpen door Armin Wegner en gebouwd van 1892 tot 1895 in de vormen van de Duitse neorenaissance. Het vrijstaande gebouw ligt aan het Landwehrkanal tegenover de Schöneberger Hafen; de terughoudende baksteengevels werden om kostenredenen gekozen.

Het gebouw, tussen 1892 en 1895 opgetrokken naar plannen van spoorwegbouwinspecteur Armin Wegner, bracht de Koninklijke Spoorwegdirectie Berlijn samen, die voortkwam uit de in 1852 aangekochte Niederschlesisch-Märkische Eisenbahn en de Stadtbahn, de Ringbahn en alle Berlijnse stations beheerde. In februari 1895, kort voor de verhuizing, herverdeelde minister Karl von Thielen de Pruisische staatsspoorwegen in 20 directies, waarbij die van Berlijn op ongeveer 600 ambtenaren en employés was berekend. Op 1 april 1920 ging zij als Reichsbahndirektion Berlin over naar de Reichsbahn.

Het gebouw toont hoe de spoorweg centraal stond in de Duitse economie en groei in de 19e eeuw. Het laat zien welk belang Berlijn hechtte aan transportinfrastructuur toen de stad uitbreidde.

Het gebouw is momenteel de zetel van Federale Politiedirectie 11 en niet opengesteld voor het publiek. De opmerkelijke architectuur kan echter gemakkelijk vanaf de straat worden bekeken en gewaardeerd.

Het terrein lag in West-Berlijn maar was eigendom van de vanuit Oost-Berlijn bestuurde Reichsbahn; het gebouw was een extraterritoriale enclave waar na de oorlog Sovjet- en Amerikaanse troepen en de West-Berlijnse politie met elkaar in botsing kwamen. Vanaf 1958 huisvestte het een polikliniek voor West-Berlijns Reichsbahn-personeel, wat de spanningen verminderde.