Burgruine, Middeleeuwse kasteelruïne in Thierstein, Duitsland

Burg Thierstein is de ruïne van een spornburcht op een basaltspoor op 615 m boven zeeniveau boven het dorp Thierstein. In het zuidwesten scheidt een halsgracht de spoor van het binnenland; de tweede halsgracht tussen de voorburcht en de kernburcht werd in de 19e eeuw gedempt. De cilindrische bergfried is 24 m hoog bewaard en de ringmuren van de kernburcht reiken plaatselijk nog drie verdiepingen hoog.

Albrecht XI Nothaft liet Thierstein rond 1340 bouwen als bestuurszetel van de rijksbossen in het Egerland; in 1340 wordt het kasteel voor het eerst vermeld. Langdurige vetes met de stad Eger dwongen de Nothafts hun bezit stukje bij beetje te verkopen; eind 14e eeuw ging het kasteel naar markgraaf Willem I van Meissen en in 1415 naar de burggraven van Neurenberg uit het huis Hohenzollern. Een brand die in 1725 de markt van Thierstein trof, liet het kasteel als ruïne achter.

De naam Thierstein komt van het dorp aan de voet, en het kasteel diende als bestuurszetel van de rijksbosmeesters van het Egerland. In 1497 werd de bergfried onderdeel van een stelsel van wachttorens en werd Thierstein aangewezen als verzamelplaats van de burgermilities van het Sechsämterland. De oudste afbeelding van het kasteel staat in de Selber kroniek van Paul Reinel uit 1612.

Voor een bezoek aan de burcht is een sleutel nodig, die tegen een borg wordt verstrekt. De 24 meter hoge bergfried heeft een uitkijkplatform met uitzicht over het Fichtelgebirge tot in het Egerland. De tweede halsgracht tussen de voorburcht en de kernburcht werd in de 19e eeuw gedempt.

Bewaard is de 24 meter hoge bergfried; vanaf het uitkijkplatform reikt het zicht over het hele Fichtelgebirge tot in het Egerland. De toren is niet vrij toegankelijk: in Thierstein wordt een sleutel tegen een onderpand verstrekt. De tweede halsgracht, die ooit de langgerekte voorburcht van de kernburcht scheidde, werd in de 19e eeuw gedempt.