Burg Gleuel, Middeleeuwse burcht in Gleuel, Duitsland.

Burg Gleuel is een tweevleugelig, tweelaags waterkasteel van witgekalkte baksteen, omgeven door grachten gevoed door de Gleueler Bach. De zesassige hoofdvluegel aan de straat heeft een meervoudig gebogen trapgevel en is bereikbaar via een brug geflankeerd door twee marmeren leeuwen; een hogere vierassige zijvleugel met schilddak sluit via een traptoren aan. Bijgebouwen omsluiten een hoefijzervormige binnenplaats.

Burg Gleuel wordt voor het eerst vermeld op 4 juni 898, toen koning Zwentibold van Lotharingen een Salhof in Gleuel (Gloulo) met twaalf andere hoeven en de kerk schonk aan de abdij van Essen. Midden 13e eeuw kwamen kasteel en dorp in bezit van het domkapittel van Keulen. Johann von Cölln uit een Keuls raadsherengezin verwierf het in 1630 en bouwde in 1632 het oorspronkelijk viervleugelige complex om tot het huidige tweevleugelige, zoals een gevelsteen vermeldt. In 1726 kwam het door erfkoop terug aan het domkapittel; de secularisatie bracht het in 1802 in particuliere handen.

De naam Gleuel verschijnt als Gloulo in een oorkonde uit 898. In het hoofdgebouw heeft de ridderzaal een Keuls plafond met de wapens van de families von Cölln en von Mülheim, gedateerd 1685. De zaal wordt af en toe gebruikt voor concerten van de reeks Erftkreiszyklus, die om de beurt in de herenhuizen van het district plaatsvinden.

Het kasteel staat in een openbaar toegankelijk park in Gleuel, omgeven door de grachten van de Gleueler Bach; het kasteel zelf is doorgaans niet toegankelijk omdat de eigenaar er woont en werkt. Het opent voor de concertreeks Erftkreiszyklus van het Hürther Musikseminar en andere culturele evenementen. De hoofdingang bereikt men over een brug met twee marmeren leeuwen.

De toegangsbrug wordt geflankeerd door twee marmeren leeuwen, en een gevelsteen draagt het jaartal 1632, toen Johann von Cölln het vierledige complex ombouwde tot de huidige tweeledige aanleg. De huidige eigenaar woont er zelf en houdt in de bijgebouwen een klein oldtimermuseum.