Doberan Abbey, Cisterciënzer klooster in Bad Doberan, Duitsland.

De abdij van Doberan is een voormalig cisterciënzerklooster in Bad Doberan; de kloosterkerk, het Doberaner Münster, is een baksteengotisch gebouw van rode baksteen met een steil groen dak, getrapte gevels en een slanke spits met groene koperen top. De hoofdgevel heeft een rond venster boven drie boogvensters, bekroond door een kruis, en aan de zijkant staat een hoog spitsboogvenster. De kerk ligt naast een waterplas tussen bomen.

Doberan was het eerste klooster van Mecklenburg, in 1171 gesticht in Althof door cisterciënzers uit Amelungsborn onder vorst Pribislaw. In 1179 werd de gemeenschap gedood in de onrust na zijn dood; in 1186 werd het klooster opnieuw gesticht in Doberan. In 1232 werd een romaanse kerk gewijd; na een brand in 1291 verrees vanaf omstreeks 1295 de gotische Münster, die in 1368 werd gewijd. In 1552 werd het klooster geseculariseerd.

Sinds de 13e eeuw was Doberan een bedevaartsoord vanwege het "Heilige Bloed", een hostiereliek die in het hoogaltaar van de Münster werd bewaard. Het klooster bezat bovendien het in 1218 verleende recht om ambachtslieden binnen zijn terrein te vestigen.

De Münster staat naast een vijver in Bad Doberan, omringd door het abdijterrein en de bewaarde kloostergebouwen. De kerk is nog in gebruik, waardoor diensten het bezoek kunnen onderbreken. De neogotische restauratie van 1883-1896 werd in de jaren 1960 en 1970 teruggedraaid; het huidige interieur toont dus het middeleeuwse bouwwerk en niet het negentiende-eeuwse ontwerp.

In de abdijkerk ligt Margaretha Sambiria begraven, koningin-gemalin van Denemarken, overleden in 1282. De middeleeuwse kerk diende ook als grafplaats van de hertogen van Mecklenburg, onder wie Magnus II en Albrecht van Zweden. In 1637, tijdens de Dertigjarige Oorlog, deed het gebouw dienst als opslagplaats en tussen 1806 en 1813, onder Franse bezetting, als munitiedepot.