Solitude-Allee, Basislijn voor landmeting in Stuttgart, Duitsland

Solitude-Allee is een pad van ongeveer 13 kilometer in Stuttgart dat Schloss Solitude verbindt met Ludwigsburg en daarbij door beboste gedeelten, open weilanden en glooiend terrein loopt. Langs de route staan op regelmatige afstanden rustbanken, en het pad wisselt tussen beschaduwde bomenrijen en open stukken.

Het pad werd in 1768 aangelegd om Schloss Solitude met Ludwigsburg te verbinden ten behoeve van de heersende familie van Württemberg. Rond 1820 kreeg het een tweede functie toen koning Willem I het liet gebruiken als basislijn voor het opmeten en in kaart brengen van het koninkrijk.

Het pad dankt zijn naam aan Schloss Solitude, het paleis aan het westelijke uiteinde dat veel wandelaars aantrekt. In het weekend is het pad gevuld met bewoners die komen wandelen, hardlopen of fietsen door de bossen en open stukken tussen Stuttgart en Ludwigsburg.

Het pad staat open voor wandelaars, fietsers en hardlopers en kan vanaf beide uiteinden worden benaderd zonder bijzondere voorbereiding. Winkels en cafes langs de route zijn schaars, dus het is verstandig water en een snack mee te nemen voor vertrek.

De lengte van de basislijn bedroeg 40.118,718 Parijse voet (13.032,14 m). Vergeleken met de Beierse basislijn bij München bedroeg het verschil slechts 0,182 Parijse voet (0,059 m). Een gedenksteen op het vroegere eindpunt, waar de Köhlstraße uitkomt op de Solitude-Allee, vermeldt deze cijfers.