Babisnauer Pappel, Natuurmonument in Kreischa, Duitsland.

De Babisnauer Pappel is een zwarte populier (Populus nigra) van 17,3 meter hoog en 5,1 meter stamomtrek, die alleen op de Zughübel staat. De stam splitst zich in twee grote verticale takken; de kroon is breed en twijgrijk, aan één kant dichter. Naast de stam staat een houten uitkijktoren met ladder en platform met leuning.

De Babisnause landeigenaar Johann Gottlieb Becke plantte de zwarte populier in 1808 als grensboom op het hoogste punt van de Zughübel. In 1883 wilde eigenaar Gießmann hem laten omhakken, waarop de Gebirgsverein für die Sächsisch-Böhmische Schweiz de boom op 23 maart 1884 voor 300 mark kocht. Het eerste uitkijkstellage, vier tot vijf meter hoog met 16 treden, werd op 17 mei 1885 ingewijd.

De naam verwijst naar Babisnau, het 800 meter oostelijk gelegen dorp van Kreischa. Sinds 1884 is de boom eigendom van de Gebirgsverein für die Sächsisch-Böhmische Schweiz, die hem voor 300 mark kocht om de kap te voorkomen. Een legende wil dat zijn bloei, die niet elk jaar verschijnt, het naderende einde van een oorlog aankondigt; Victor Klemperer legde dit geloof vast in Lingua Tertii Imperii. Tweemaal per jaar loopt de Wendelauf, een volksloop, rond de populier.

De populier staat op de onbeboste hoogte Zughübel, ongeveer 800 meter ten westen van Babisnau, te voet bereikbaar via veldwegen; omdat de omgeving landbouwgrond is, blijft men best op de paden. Het uitkijkplatform naast de stam bereikt men via treden en het biedt uitzicht richting Dresden en het Elbsandsteingebergte. De in 1890 geplante Bismarck-eik staat op ongeveer tien meter afstand.

De populier staat op een krijtzeitige zandsteenplaat, terwijl zijn geslacht gewoonlijk in vochtige laagten groeit; een dunne lössleemlaag laat hem op de heuvelrug gedijen. Op 8 april 2006 werd enkele meters verder een andere zwarte populier geplant, gegroeid uit een stek van de oude boom.