Lehnin Abbey, Cisterciënzer klooster in Brandenburg, Duitsland

De abdij van Lehnin is een cisterciënzer stichting gebouwd in rode baksteen met een gotische stijl, spitsbogen, smalle vensters en een kerk die ongeveer 70 meter loopt van de ingang tot de apsis. Het warme rode metselwerk vormt strakke lijnen en geometrische patronen, terwijl het kloostergang en omliggende vleugels zich rond een open binnenplaats wikkelen.

Otto I, tweede markgraaf van Brandenburg, stichtte de abdij in 1180 als eerste cisterciënzerhuis van de Mark. De eerste twaalf monniken kwamen in 1183 met abt Sibold uit Sittichenbach, niet uit het Rijnland. Lehnin werd grafkerk van de Ascaniërs en moederklooster van Paradies, Chorin en Himmelpfort. In 1542 geseculariseerd, huisvest het sinds 1911 het Luise-Henrietten-Stift.

De naam van de abdij is verbonden met een stichtingslegende: Otto I viel tijdens de jacht in slaap onder een eik en droomde van een witte hinde die hem met haar gewei bedreigde. Op de altaartreden van de abdijkerk ligt een versteende eikenbalk die van die boom zou komen, maar nooit dendrologisch is onderzocht. Sinds 1911 huizen de gebouwen de Luise-Henrietten-Stift, een protestantse diaconale stichting met verpleeg-, medische en opleidingsinstellingen.

Het complex ligt ongeveer 24 kilometer ten zuidwesten van Potsdam en is bereikbaar met de auto of regionale treinverbindingen. Bezoekers kunnen door de kerk en delen van het terrein lopen, hoewel sommige gebieden nog actief zijn als kliniek en verzorgingshuis, dus respecteer stille zones en aangegeven borden.

Een middeleeuwse tekst genaamd Vaticinium Lehninense, toegeschreven aan een monnik genaamd Hermann, beweert het lot van de Brandenburgse regerende families tot in de 18e eeuw te voorspellen. Geleerden debatteren nog steeds of het manuscript werkelijk uit de Middeleeuwen stamt of later is geschreven om overeen te komen met reeds bekende gebeurtenissen.